http://192.168.10.245/ezg/index.php?action=history&feed=atom&title=Haugwitzowie_w_S%C5%82awie 2026-05-12T23:13:59Z Historia wersji tej strony wiki MediaWiki 1.12.0 http://192.168.10.245/ezg/index.php?title=Haugwitzowie_w_S%C5%82awie&diff=393&oldid=prev 2008-12-07T22:17:51Z

<p>Nowa strona: <a href="/ezg/index.php/Kategoria:Historia_polityczna_i_spo%C5%82eczna_do_1945" title="Kategoria:Historia polityczna i społeczna do 1945">Kategoria:Historia polityczna i społeczna do 1945</a> =Haugwitzowie w Sławie= W 1884 r. zmarł hrabia Carl von Fernemont - ostatni męski potomek rodziny Barwitz-Fernemont. Pochowany...</p> <p><b>Nowa strona</b></p><div>[[Kategoria:Historia polityczna i społeczna do 1945]]<br /> =Haugwitzowie w Sławie=<br /> <br /> W 1884 r. zmarł hrabia Carl von Fernemont - ostatni męski potomek rodziny Barwitz-Fernemont. Pochowany został na skraju tzw. nowej części parku (grobowiec jego i jego żony został całkowicie zniszczony pod koniec lat 60. XX w.). W ten sposób skończyło się ponad dwustuletnie panowanie Barwitzów-Fernemont w Sławie.<br /> <br /> Majątek ziemski Sława-Przybyszów (''Herrschaft Schlawa-Pürschkau'') stał się przedmiotem roszczeń między rodami spokrewnionym z Fernemontami. Stronami w tym sporze byli: hrabia von Seckendorf z Berlina oraz hrabia von Haugwitz - namiestnik na Morawach. W wyniku procesu Sąd Najwyższy (''Oberlandesgericht'') we Wrocławiu przyznał w 1886 r. hrabiemu von Haugwitz dziedzictwo tzw. niesprzedanego mienia (''Fideikomis''). Ród von Haugwitzów wywodził się ze szlachty miśnieńskiej, a austriacki tytuł hrabiowski otrzymał w 1779 r. Haugwitzowie posiadali duży majątek na Morawach od 1765 roku.<br /> <br /> Nowi właściciele majątku okazali się dobrymi gospodarzami, pomysłowymi, z dużą inicjatywą. Powołali Hrabiowską Dyrekcję Gospodarczą, której zadaniem był nadzór nad majątkiem ziemskim wraz z zabudowaniami mieszkalnymi, gospodarczymi i niektórymi publicznymi. W latach 20. i 30. XX w. Haugwitzowie udostępnili społeczeństwu park oraz jezioro do celów turystyczno–wypoczynkowych. Dzięki temu, przed podupadającą gospodarczo Sławą otworzyła się nową możliwość - stania się ośrodkiem turystycznym. Hrabia von Haugwitz ponadto osobiście opiekował się w obrębie swego majątku rezerwatami przyrody oraz wykopaliskami archeologicznymi.<br /> <br /> W okresie międzywojennym majętność Sława-Przybyszów wynosiła 3.729 ha. Częściowo położona była przy granicy państwowej z Polską. Ostatnim znanym jej właścicielem był hrabia Heinrich von Haugwitz.<br /> <br /> &lt;small&gt;<br /> '''Literatura:'''&lt;br&gt;<br /> E. Franke, ''Schlesiersee die Stadt am grössten See Schlesiens'', Schlawa 1938;&lt;br&gt;<br /> A. Rösler, R. Gryca, ''7 dni w Sławie'', Warszawa 1991;&lt;br&gt;<br /> ''Seebad und Luftkurort Schlawa i. Schles.'', Schlawa ok.1930 r.;&lt;br&gt;<br /> L. Stępczak, ''Kronika Publicznej Szkoły Powszechnej w Sławie Śląskiej powiatu głogowskiego (Dolny Śląsk)'', (rękopis w posiadaniu autora).<br /> &lt;/small&gt;<br /> <br /> '''Artur Pacyga''' [EZG z. 35, 1995 – '''''Sława - Haugwitzowie''''']</div>

Marcin