<?xml version="1.0" encoding="utf-8"?>
<?xml-stylesheet type="text/css" href="http://192.168.10.245/ezg/skins/common/feed.css?116"?>
<feed xmlns="http://www.w3.org/2005/Atom" xml:lang="pl">
		<id>http://192.168.10.245/ezg/index.php?action=history&amp;feed=atom&amp;title=Stocznia_Rzeczna</id>
		<title>Stocznia Rzeczna - Historia wersji</title>
		<link rel="self" type="application/atom+xml" href="http://192.168.10.245/ezg/index.php?action=history&amp;feed=atom&amp;title=Stocznia_Rzeczna"/>
		<link rel="alternate" type="text/html" href="http://192.168.10.245/ezg/index.php?title=Stocznia_Rzeczna&amp;action=history"/>
		<updated>2026-05-12T19:56:01Z</updated>
		<subtitle>Historia wersji tej strony wiki</subtitle>
		<generator>MediaWiki 1.12.0</generator>

	<entry>
		<id>http://192.168.10.245/ezg/index.php?title=Stocznia_Rzeczna&amp;diff=618&amp;oldid=prev</id>
		<title>Marcin: /* Stocznia Rzeczna */</title>
		<link rel="alternate" type="text/html" href="http://192.168.10.245/ezg/index.php?title=Stocznia_Rzeczna&amp;diff=618&amp;oldid=prev"/>
				<updated>2009-11-14T19:50:30Z</updated>
		
		<summary type="html">&lt;p&gt;&lt;span class=&quot;autocomment&quot;&gt;Stocznia Rzeczna&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;

			&lt;table style=&quot;background-color: white; color:black;&quot;&gt;
			&lt;col class='diff-marker' /&gt;
			&lt;col class='diff-content' /&gt;
			&lt;col class='diff-marker' /&gt;
			&lt;col class='diff-content' /&gt;
			&lt;tr&gt;
				&lt;td colspan='2' style=&quot;background-color: white; color:black;&quot;&gt;← Poprzednia wersja&lt;/td&gt;
				&lt;td colspan='2' style=&quot;background-color: white; color:black;&quot;&gt;Wersja z dnia 19:50, 14 lis 2009&lt;/td&gt;
			&lt;/tr&gt;
		&lt;tr&gt;&lt;td colspan=&quot;2&quot; class=&quot;diff-lineno&quot;&gt;Linia 4:&lt;/td&gt;
&lt;td colspan=&quot;2&quot; class=&quot;diff-lineno&quot;&gt;Linia 4:&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td class='diff-marker'&gt; &lt;/td&gt;&lt;td style=&quot;background: #eee; color:black; font-size: smaller;&quot;&gt;&lt;/td&gt;&lt;td class='diff-marker'&gt; &lt;/td&gt;&lt;td style=&quot;background: #eee; color:black; font-size: smaller;&quot;&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td class='diff-marker'&gt; &lt;/td&gt;&lt;td style=&quot;background: #eee; color:black; font-size: smaller;&quot;&gt;&lt;div&gt;Stocznia Rzeczna powstała u ujścia rzeki Czarnej do Odry w 1890 r. (wówczas – w Żarkowie, stąd nazwa stoczni: Schiffswerft Zarkau), jako mały zakład trudniący się remontami taboru pływającego i zatrudniający około 70 pracowników. Z czasem jej działalność rozwinęła się: była jednym z dwu, obok cukrowni, największych zakładów Głogowa, zatrudniającym ponad 500 osób. Głogowska stocznia stała się również największą w całym biegu Odry. Główne rozbudowy stoczni miały miejsce po 1931 r. (wyprostowanie koryta Odry powyżej Głogowa) i po 1940 r. W 1929 r. stocznia została zakupiona przez towarzystwo żeglugi parowej Dampfschiffsreederei Emanuel Friedländer &amp;amp; Co we Wrocławiu, wchodząc w skład Schlesische Dampfercompagnie Berliner Lloyd AG Hamburg/Breslau. &lt;/div&gt;&lt;/td&gt;&lt;td class='diff-marker'&gt; &lt;/td&gt;&lt;td style=&quot;background: #eee; color:black; font-size: smaller;&quot;&gt;&lt;div&gt;Stocznia Rzeczna powstała u ujścia rzeki Czarnej do Odry w 1890 r. (wówczas – w Żarkowie, stąd nazwa stoczni: Schiffswerft Zarkau), jako mały zakład trudniący się remontami taboru pływającego i zatrudniający około 70 pracowników. Z czasem jej działalność rozwinęła się: była jednym z dwu, obok cukrowni, największych zakładów Głogowa, zatrudniającym ponad 500 osób. Głogowska stocznia stała się również największą w całym biegu Odry. Główne rozbudowy stoczni miały miejsce po 1931 r. (wyprostowanie koryta Odry powyżej Głogowa) i po 1940 r. W 1929 r. stocznia została zakupiona przez towarzystwo żeglugi parowej Dampfschiffsreederei Emanuel Friedländer &amp;amp; Co we Wrocławiu, wchodząc w skład Schlesische Dampfercompagnie Berliner Lloyd AG Hamburg/Breslau. &lt;/div&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td class='diff-marker'&gt;-&lt;/td&gt;&lt;td style=&quot;background: #ffa; color:black; font-size: smaller;&quot;&gt;&lt;div&gt;Stocznia produkowała głównie barki rzeczne i holowniki, a w czasie II wojny światowej kadłuby łodzi podwodnych . Łącznie wybudowano 430 jednostek. Dynamiczny rozwój zakład zawdzięczał przede wszystkim sprawnemu zarządzaniu; dyrektorem był w okresie 1901-1941 Ludwig Kruse, a w następnych latach jego syn Werner Kruse.&lt;/div&gt;&lt;/td&gt;&lt;td class='diff-marker'&gt;+&lt;/td&gt;&lt;td style=&quot;background: #cfc; color:black; font-size: smaller;&quot;&gt;&lt;div&gt;Stocznia produkowała głównie barki rzeczne i holowniki, a w czasie II wojny światowej kadłuby łodzi podwodnych &lt;ins style=&quot;color: red; font-weight: bold; text-decoration: none;&quot;&gt;(&amp;lt;small&amp;gt;''W stoczni firma Beuchelt AG montowała na potrzeby Kriegsmarine kadłuby okrętów podwodnych klasy U-boot Type II, przeznaczone do pełnienia służby na akwenach płytkich,'' '''''zob.''''' ''P. Lewicki, Festung Glogau 1944-1945, Głogów 2008.'' '''''Red.'''''&amp;lt;/small&amp;gt;)&lt;/ins&gt;. Łącznie wybudowano 430 jednostek. Dynamiczny rozwój zakład zawdzięczał przede wszystkim sprawnemu zarządzaniu; dyrektorem był w okresie 1901-1941 Ludwig Kruse, a w następnych latach jego syn Werner Kruse.&lt;/div&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td class='diff-marker'&gt; &lt;/td&gt;&lt;td style=&quot;background: #eee; color:black; font-size: smaller;&quot;&gt;&lt;div&gt;W czasie oblężenia miasta stocznia uległa znacznemu zniszczeniu. Po kapitulacji rosyjskie „oddziały trofiejne” demontowały i wysyłały do Związku Radzieckiego pozostałe jeszcze maszyny i urządzenia. Pierwszym organizatorem prac na terenie Stoczni po zorganizowaniu władz polskich, jesienią 1945 r., był inż. Władysław Gadus - kierownik Państwowego Zarządu Wodnego w Głogowie. Przejął on ocalałe budynki i urządzenia od radzieckiej Komendy Miasta i zabezpieczył je przed dewastacją. W dniu 15 VII 1946 zakład został przejęty przez Przedsiębiorstwo Państwowe Polska Żegluga na Odrze we Wrocławiu. Kierownikiem Stoczni został inż. Stanisław Antoniak, a od 2 X 1946 inż. Antoni Michalewicz. Rozpoczęto działalność produkcyjną polegającą początkowo na wydobywaniu z dna rzeki zatopionych barek i remontowaniu ich. W 1946 r. wyremontowano 3 barki.&lt;/div&gt;&lt;/td&gt;&lt;td class='diff-marker'&gt; &lt;/td&gt;&lt;td style=&quot;background: #eee; color:black; font-size: smaller;&quot;&gt;&lt;div&gt;W czasie oblężenia miasta stocznia uległa znacznemu zniszczeniu. Po kapitulacji rosyjskie „oddziały trofiejne” demontowały i wysyłały do Związku Radzieckiego pozostałe jeszcze maszyny i urządzenia. Pierwszym organizatorem prac na terenie Stoczni po zorganizowaniu władz polskich, jesienią 1945 r., był inż. Władysław Gadus - kierownik Państwowego Zarządu Wodnego w Głogowie. Przejął on ocalałe budynki i urządzenia od radzieckiej Komendy Miasta i zabezpieczył je przed dewastacją. W dniu 15 VII 1946 zakład został przejęty przez Przedsiębiorstwo Państwowe Polska Żegluga na Odrze we Wrocławiu. Kierownikiem Stoczni został inż. Stanisław Antoniak, a od 2 X 1946 inż. Antoni Michalewicz. Rozpoczęto działalność produkcyjną polegającą początkowo na wydobywaniu z dna rzeki zatopionych barek i remontowaniu ich. W 1946 r. wyremontowano 3 barki.&lt;/div&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td class='diff-marker'&gt; &lt;/td&gt;&lt;td style=&quot;background: #eee; color:black; font-size: smaller;&quot;&gt;&lt;div&gt;19 XII 1947 przedsiębiorstwo Polska Żegluga na Odrze przemianowane zostało na Państwową Żeglugę na Odrze i weszło w skład Państwowej Żeglugi Śródlądowej. W tym roku obok remontu barek wydobyto również i wyremontowano czeski holownik „Josef Ressel”, który w 1948 r. został przekazany władzom czeskim. W latach 1947-1949 stocznia wyprodukowała między innymi holowniki „Śląsk”, „Kopernik”, „Partyzant”, „Zawisza” i ponad 60% barek pływających pod polską banderą w Polskiej Żegludze na Odrze. Stocznia, która w 1946 r. zatrudniała około 300 pracowników, w 1948 r. miała ich 502 i była największym zakładem przemysłowym w Głogowie. W dalszym ciągu remontowano tam barki i holowniki, a od 1949 r. wytwarzano nowe 550 tonowe barki rzeczne typu „Wielka Wrocławska” oraz holowniki o mocy 300 KM. Eksportowano je między innymi do Wietnamu. W następnych latach głogowska Stocznia Rzeczna zmieniła profil produkcyjny i z dniem l I 1957 została przemianowana na Głogowską Fabrykę Maszyn Budowlanych „Famaba”, podległą Zjednoczeniu Przemysłu Maszyn Budowlanych w Warszawie. &lt;/div&gt;&lt;/td&gt;&lt;td class='diff-marker'&gt; &lt;/td&gt;&lt;td style=&quot;background: #eee; color:black; font-size: smaller;&quot;&gt;&lt;div&gt;19 XII 1947 przedsiębiorstwo Polska Żegluga na Odrze przemianowane zostało na Państwową Żeglugę na Odrze i weszło w skład Państwowej Żeglugi Śródlądowej. W tym roku obok remontu barek wydobyto również i wyremontowano czeski holownik „Josef Ressel”, który w 1948 r. został przekazany władzom czeskim. W latach 1947-1949 stocznia wyprodukowała między innymi holowniki „Śląsk”, „Kopernik”, „Partyzant”, „Zawisza” i ponad 60% barek pływających pod polską banderą w Polskiej Żegludze na Odrze. Stocznia, która w 1946 r. zatrudniała około 300 pracowników, w 1948 r. miała ich 502 i była największym zakładem przemysłowym w Głogowie. W dalszym ciągu remontowano tam barki i holowniki, a od 1949 r. wytwarzano nowe 550 tonowe barki rzeczne typu „Wielka Wrocławska” oraz holowniki o mocy 300 KM. Eksportowano je między innymi do Wietnamu. W następnych latach głogowska Stocznia Rzeczna zmieniła profil produkcyjny i z dniem l I 1957 została przemianowana na Głogowską Fabrykę Maszyn Budowlanych „Famaba”, podległą Zjednoczeniu Przemysłu Maszyn Budowlanych w Warszawie. &lt;/div&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;/table&gt;</summary>
		<author><name>Marcin</name></author>	</entry>

	<entry>
		<id>http://192.168.10.245/ezg/index.php?title=Stocznia_Rzeczna&amp;diff=617&amp;oldid=prev</id>
		<title>Marcin: Nowa strona: Kategoria: Gospodarka do 1945 Kategoria: Gospodarka po 1945 =Stocznia Rzeczna=   Stocznia Rzeczna powstała u ujścia rzeki Czarnej do Odry w 1890 r. (wówczas – w Żarkowie, ...</title>
		<link rel="alternate" type="text/html" href="http://192.168.10.245/ezg/index.php?title=Stocznia_Rzeczna&amp;diff=617&amp;oldid=prev"/>
				<updated>2009-11-14T19:45:43Z</updated>
		
		<summary type="html">&lt;p&gt;Nowa strona: &lt;a href=&quot;/ezg/index.php/Kategoria:Gospodarka_do_1945&quot; title=&quot;Kategoria:Gospodarka do 1945&quot;&gt;Kategoria: Gospodarka do 1945&lt;/a&gt; &lt;a href=&quot;/ezg/index.php/Kategoria:Gospodarka_po_1945&quot; title=&quot;Kategoria:Gospodarka po 1945&quot;&gt;Kategoria: Gospodarka po 1945&lt;/a&gt; =Stocznia Rzeczna=   Stocznia Rzeczna powstała u ujścia rzeki Czarnej do Odry w 1890 r. (wówczas – w Żarkowie, ...&lt;/p&gt;
&lt;p&gt;&lt;b&gt;Nowa strona&lt;/b&gt;&lt;/p&gt;&lt;div&gt;[[Kategoria: Gospodarka do 1945]]&lt;br /&gt;
[[Kategoria: Gospodarka po 1945]]&lt;br /&gt;
=Stocznia Rzeczna= &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Stocznia Rzeczna powstała u ujścia rzeki Czarnej do Odry w 1890 r. (wówczas – w Żarkowie, stąd nazwa stoczni: Schiffswerft Zarkau), jako mały zakład trudniący się remontami taboru pływającego i zatrudniający około 70 pracowników. Z czasem jej działalność rozwinęła się: była jednym z dwu, obok cukrowni, największych zakładów Głogowa, zatrudniającym ponad 500 osób. Głogowska stocznia stała się również największą w całym biegu Odry. Główne rozbudowy stoczni miały miejsce po 1931 r. (wyprostowanie koryta Odry powyżej Głogowa) i po 1940 r. W 1929 r. stocznia została zakupiona przez towarzystwo żeglugi parowej Dampfschiffsreederei Emanuel Friedländer &amp;amp; Co we Wrocławiu, wchodząc w skład Schlesische Dampfercompagnie Berliner Lloyd AG Hamburg/Breslau. &lt;br /&gt;
Stocznia produkowała głównie barki rzeczne i holowniki, a w czasie II wojny światowej kadłuby łodzi podwodnych . Łącznie wybudowano 430 jednostek. Dynamiczny rozwój zakład zawdzięczał przede wszystkim sprawnemu zarządzaniu; dyrektorem był w okresie 1901-1941 Ludwig Kruse, a w następnych latach jego syn Werner Kruse.&lt;br /&gt;
W czasie oblężenia miasta stocznia uległa znacznemu zniszczeniu. Po kapitulacji rosyjskie „oddziały trofiejne” demontowały i wysyłały do Związku Radzieckiego pozostałe jeszcze maszyny i urządzenia. Pierwszym organizatorem prac na terenie Stoczni po zorganizowaniu władz polskich, jesienią 1945 r., był inż. Władysław Gadus - kierownik Państwowego Zarządu Wodnego w Głogowie. Przejął on ocalałe budynki i urządzenia od radzieckiej Komendy Miasta i zabezpieczył je przed dewastacją. W dniu 15 VII 1946 zakład został przejęty przez Przedsiębiorstwo Państwowe Polska Żegluga na Odrze we Wrocławiu. Kierownikiem Stoczni został inż. Stanisław Antoniak, a od 2 X 1946 inż. Antoni Michalewicz. Rozpoczęto działalność produkcyjną polegającą początkowo na wydobywaniu z dna rzeki zatopionych barek i remontowaniu ich. W 1946 r. wyremontowano 3 barki.&lt;br /&gt;
19 XII 1947 przedsiębiorstwo Polska Żegluga na Odrze przemianowane zostało na Państwową Żeglugę na Odrze i weszło w skład Państwowej Żeglugi Śródlądowej. W tym roku obok remontu barek wydobyto również i wyremontowano czeski holownik „Josef Ressel”, który w 1948 r. został przekazany władzom czeskim. W latach 1947-1949 stocznia wyprodukowała między innymi holowniki „Śląsk”, „Kopernik”, „Partyzant”, „Zawisza” i ponad 60% barek pływających pod polską banderą w Polskiej Żegludze na Odrze. Stocznia, która w 1946 r. zatrudniała około 300 pracowników, w 1948 r. miała ich 502 i była największym zakładem przemysłowym w Głogowie. W dalszym ciągu remontowano tam barki i holowniki, a od 1949 r. wytwarzano nowe 550 tonowe barki rzeczne typu „Wielka Wrocławska” oraz holowniki o mocy 300 KM. Eksportowano je między innymi do Wietnamu. W następnych latach głogowska Stocznia Rzeczna zmieniła profil produkcyjny i z dniem l I 1957 została przemianowana na Głogowską Fabrykę Maszyn Budowlanych „Famaba”, podległą Zjednoczeniu Przemysłu Maszyn Budowlanych w Warszawie. &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&amp;lt;small&amp;gt;&lt;br /&gt;
'''Literatura:''' &amp;lt;br&amp;gt;&lt;br /&gt;
J. Chutkowski, '' Dzieje Głogowa'' , t. II, Legnica 1991, s. 128-129;&amp;lt;br&amp;gt; &lt;br /&gt;
''Das War Glogau. Stadt und Land an der Oder 1913-1945'' , Hannover 1991, s. 137-138;&amp;lt;br&amp;gt; &lt;br /&gt;
'' Das Buch der Stadt Glogau, „Monographien deutscher Städte“'' , Berlin 1926, s. 203-204;&amp;lt;br&amp;gt; &lt;br /&gt;
'' Głogów'' , pr. zb. pod red. K. Matwijowskiego, Wrocław - Głogów 1994 s. 273 i nast.&amp;lt;br&amp;gt;&lt;br /&gt;
&amp;lt;/small&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
'''Janusz Chutkowski''' [EZG z. 37, 1996 – '''''Stocznia Głogów'''''], '''Red.''' 2008&lt;/div&gt;</summary>
		<author><name>Marcin</name></author>	</entry>

	</feed>