Kretschmer Johann Philipp - Historia wersji

Dariusz: /* Kretschmer Johann Philipp */

Dariusz — Thu, 22 Jan 2015 00:25:05 GMT

Kretschmer Johann Philipp

← Poprzednia wersja		Wersja z dnia 00:25, 22 sty 2015
Linia 1:		Linia 1:
	[[Kategoria: Okres nowożytny (1500-1945)]]		[[Kategoria: Okres nowożytny (1500-1945)]]
	[[Kategoria: Sztuka, pomniki]]		[[Kategoria: Sztuka, pomniki]]
-	=Kretschmer Johann ~~Philipp~~=	+	=Kretschmer Johann Philip=

-	~~Malarz urodzony~~ w Głogowie, ~~czynny w latach~~ 1703-1719. ~~Współpracownik M~~. ~~Willmanna~~.	+	Johann Philipp Kretschmer – dzisiaj zapomniany, a niegdyś najwybitniejszy głogowski malarz pierwszych dwóch dekad XVIII w. – urodził się w Głogowie 26 IX 1683 r. jako syn stolarza i ławnika sądowego Caspara Kretschmera oraz jego żony, Heleny Hedwigi.
		+	[[Grafika:Kretschmer2.jpg\|right\|250px]] W 1703 r. Johann Philipp rozpoczął samodzielną działalność artystyczną, a 20 V 1713 r. ożenił się Polkowicach z Anną Veronicą Gulitz. Rodzina Kretschmerów zamieszkała w Głogowie na terenie parafii pw. św. Mikołaja. Z tego związku narodziły się trzy córki: Maria Anna Josepha (1715 r.), Joanna Catharina Clara (1717 r.) i Maria Barbara (1719 r.). Po 1719 r. Kretschmer najprawdopodobniej opuścił Głogów i porzucił malarstwo, być może na rzecz kariery sądowniczej jako asesor sądowy.

-	[[Grafika:Kretschmer2.jpg\|right\|250px]]Johann Philipp Kretschmer – dzisiaj zapomniany, a niegdyś najwybitniejszy głogowski malarz pierwszych dwóch dekad XVIII wieku – urodził się w Głogowie 26 IX 1683 jako syn stolarza i ławnika sądowego Caspara Kretschmera oraz jego żony, Heleny Hedwigi. W 1703 r. Johann Philipp rozpoczął samodzielną działalność artystyczną, a 20 V 1713 ożenił się Polkowicach z Anną Veronicą Gulitz. Rodzina Kretschmerów zamieszkała w Głogowie na terenie parafii pw. św. Mikołaja. Z tego związku narodziły się trzy córki: Maria Anna Josepha (18 IX 1715), Joanna Catharina Clara (11 IX 1717) i Maria Barbara (28 XI 1719). Po 1719 r. Kretschmer najprawdopodobniej opuścił Głogów i porzucił malarstwo, być może na rzecz kariery sądowniczej jako asesor sądowy.	+	Na początku swojej kariery Kretschmer podjął współpracę z Michaelem Willmannem i Karlem Dankwartem przy pracach malarskich dla opactwa Cystersów w Henrykowie: dekoracji freskowej kaplicy Św. Józefa, obrazach olejnych z cyklu wizerunków świętych i błogosławionych oraz płótnach do ołtarzy bocznych w kościele klasztornym, a także sześciu fikcyjnych portretach fundatorów i dobroczyńców henrykowskiego opactwa w Sali Książęcej dawnego klasztoru. Być może w czasie, kiedy Kretschmer pracował dla Henrykowa, powstała także para obrazów: Św. Grzegorz Wielki i Św. Jan Nepomucen, które znalazły się w kościele parafialnym we Wrocławiu-Muchoborze Wielkim. Równolegle artysta pracował w Głogowie, gdzie szybko zdominował miejscową scenę artystyczną – to do niego trafiały najważniejsze zlecenia lokalnego duchowieństwa i mieszczaństwa, a kościół kolegiacki NMP w Głogowie stał się wielką galerią jego obrazów olejnych i malowideł freskowych wykonanych w latach 1703–1719.
-	Na początku swojej kariery Kretschmer podjął współpracę z Michaelem Willmannem i Karlem Dankwartem przy pracach malarskich dla opactwa Cystersów w Henrykowie: dekoracji freskowej kaplicy św. Józefa, obrazach olejnych z cyklu wizerunków świętych i błogosławionych oraz płótnach do ołtarzy bocznych w kościele klasztornym, a także sześciu fikcyjnych portretach fundatorów i dobroczyńców henrykowskiego opactwa w Sali Książęcej dawnego klasztoru. Być może w czasie, kiedy Kretschmer pracował dla Henrykowa, powstała także para obrazów: Św. Grzegorz Wielki i Św. Jan Nepomucen, które znalazły się w kościele parafialnym we Wrocławiu-Muchoborze Wielkim. Równolegle artysta pracował w Głogowie, gdzie szybko zdominował miejscową scenę artystyczną – to do niego trafiały najważniejsze zlecenia lokalnego duchowieństwa i mieszczaństwa, a kościół kolegiacki NMP w Głogowie stał się wielką galerią jego obrazów olejnych i malowideł freskowych wykonanych w latach 1703–1719.	+
-	Kretschmer wykonał także szereg dekoracji freskowych w okolicach Głogowa i Żagania: w wieżach przy pałacu w Chotkowie (1709), kościele pielgrzymkowym w Grodowcu (1711), kaplicy morowej w Słonem (1711) oraz kościołach parafialnych w Szymocinie (1717) i Głogowie-Brzostowie (1717). Najwybitniejszą jego realizacją były jednak obrazy olejne do ołtarza głównego i ołtarza św. Barbary w kościele parafialnym pw. św. Erazma i św. Pankracego w Jeleniej Górze (do 1718). W malarstwie sztalugowym Kretschmer naśladował swobodną manierę malarską Willmanna, natomiast w dekoracjach freskowych czerpał inspiracje z późnej twórczości Dankwarta. W przeciwieństwie do innych malarzy związanych z lubiąską pracownią Willmanna (np. Johann Jacob Eybelwieser), Kretschmer nigdy nie stał się tylko imitatorem twórczości „śląskiego Apellesa” osiągając w swej sztuce artystyczną samodzielność.	+	Kretschmer wykonał także szereg dekoracji freskowych w okolicach Głogowa i Żagania: w wieżach przy pałacu w Chotkowie (1709), kościele pielgrzymkowym w Grodowcu (1711), kaplicy morowej w Słonem (1711) oraz kościołach parafialnych w Szymocinie (1717) i Głogowie-Brzostowie (1717). Najwybitniejszą jego realizacją były jednak obrazy olejne do ołtarza głównego i ołtarza Św. Barbary w kościele parafialnym pw. św. Erazma i św. Pankracego w Jeleniej Górze (do 1718). W malarstwie sztalugowym Kretschmer naśladował swobodną manierę malarską Willmanna, natomiast w dekoracjach freskowych czerpał inspiracje z późnej twórczości Dankwarta. W przeciwieństwie do innych malarzy związanych z lubiąską pracownią Willmanna (np. Johann Jacob Eybelwieser), Kretschmer nigdy nie stał się tylko imitatorem twórczości „śląskiego Apellesa” osiągając w swej sztuce artystyczną samodzielność.
-	Kretschmer był wiodącą postacią wśród malarzy działających w Głogowie w pierwszych dwóch dekadach XVIII w. Wiadomo, że w tym czasie na terenie miasta pracowało co najmniej siedmiu innych malarzy: Johann Carl Wiebe, Johann Franz Eggenfeldt, Johann Martin Hoffmann, Christian Ignaz Moßler, Samuel Spiller, Georg Anton Nicke oraz Christian Lichtenfels. Kretschmer nie tylko udanie z nimi konkurował na lokalnym rynku, lecz także jako jedyny ówczesny malarz z Głogowa osiągnął ponadlokalną sławę. Co ważne, ~~Kretschmer~~ był najprawdopodobniej jedynym malarzem działającym na terenie ~~miasta~~ Głogowa i okolic ~~na początku XVIII w.~~, który znał trudną technikę fresku mokrego.	+
-	Niestety, los obszedł się okrutnie z głogowskimi dziełami artysty. Podczas oblężenia Głogowa w 1945 r. zostały niemal doszczętnie zniszczone dzieła Kretschmera w miejscowym kościele kolegiackim – zachowały się jedynie resztki malowideł freskowych w kaplicach Św. Józefa, Św. Sebastiana i Św. Mikołaja. W całości przetrwał jedynie obraz olejny Ostatnia Wieczerza z głogowskiego ratusza (1716)~~. Spowodowało to, że Johann Kretschmer na długo zniknął z kulturowego pejzażu powojennego Głogowa~~.	+	Kretschmer był wiodącą postacią wśród malarzy działających w Głogowie w pierwszych dwóch dekadach XVIII w. Wiadomo, że w tym czasie na terenie miasta pracowało co najmniej siedmiu innych malarzy: Johann Carl Wiebe, Johann Franz Eggenfeldt, Johann Martin Hoffmann, Christian Ignaz Moßler, Samuel Spiller, Georg Anton Nicke oraz Christian Lichtenfels. Kretschmer nie tylko udanie z nimi konkurował na lokalnym rynku, lecz także jako jedyny ówczesny malarz z Głogowa osiągnął ponadlokalną sławę. Co ważne, był najprawdopodobniej jedynym malarzem działającym wówczas na terenie Głogowa i okolic, który znał trudną technikę fresku mokrego.
		+
		+	Niestety, los obszedł się okrutnie z głogowskimi dziełami artysty. Podczas oblężenia Głogowa w 1945 r. zostały niemal doszczętnie zniszczone dzieła Kretschmera w miejscowym kościele kolegiackim – zachowały się jedynie resztki malowideł freskowych w kaplicach Św. Józefa, Św. Sebastiana i Św. Mikołaja. W całości przetrwał jedynie obraz olejny Ostatnia Wieczerza z głogowskiego ratusza (1716).

	<small>		<small>
-	'''Literatura (chronologicznie):'''<br>	+	'''Literatura (chronologicznie):'''<br>

-	A. Schultz, ''Untersuchungen zur Geschichte der schlesischen Maler (1500–1800)'', Breslau 1882, s. 95; Kretschmer, Johann, [w:] ''Allgemeines Lexikon der bildenden Künstler von Antike bis zur Gegenwart'', red. U. Thieme, F. Becker, t. 21, Leipzig 1927, s. 508;<br>	+	A. Schultz, Untersuchungen zur Geschichte der schlesischen Maler (1500–1800), Breslau 1882, s. 95;<br>
-	M. Hilgner, ''Der Dom zu Glogau'', Glogau 1912, s. 53;<br>	+	Kretschmer, Johann, [w:] Allgemeines Lexikon der bildenden Künstler von Antike bis zur Gegenwart, red. U. Thieme, F. Becker, t. 21, Leipzig 1927, s. 508;<br>
-	E. Kloss, ''Michael Willmann. Leben und Werke eines deutschen Barockmalers, Breslau [1934]'', s. 63;<br>	+	M. Hilgner, Der Dom zu Glogau, Glogau 1912, s. 53;<br>
-	H. Hoffmann, ''Die katholische Kirchen in Glogau. Eine Führung'', Glogau 1934 (Führer zu schlesischen Kirchen, 4), s. 12;<br>	+	E. Kloss, Michael Willmann. Leben und Werke eines deutschen Barockmalers, Breslau [1934], s. 63;<br>
-	A. Kozieł, ''Wielkie przedsiębiorstwo czy mała rodzinna firma? Kilka hipotez na temat warsztatu Michaela Willmanna'', [w:] ''Willmann i inni. Malarstwo, rysunek i grafiki na Śląsku i w krajach ościennych w XVII i XVIII wieku'', red. A. Kozieł, B. Lejman, Wrocław 2002, s. 94;<br>	+	H. Hoffmann, Die katholische Kirchen in Glogau. Eine Führung, Glogau 1934 (Führer zu schlesischen Kirchen, 4), s. 12;<br>
-	A. Kozieł, ''„Maler von Glogau”, czyli kilka słów o Johannie Philippie Kretschmerze'', [w:] ''Glogovia Maior. Wielki Głogów między blaskiem dziejów i cieniem ruin'', red. B. Czechowicz, M. Konopnicka, Głogów 2010 ~~''[w przygotowaniu]''~~.<br>	+	A. Kozieł, Wielkie przedsiębiorstwo czy mała rodzinna firma? Kilka hipotez na temat warsztatu Michaela Willmanna, [w:] Willmann i inni. Malarstwo, rysunek i grafiki na Śląsku i w krajach ościennych w XVII i XVIII wieku, red. A. Kozieł, B. Lejman, Wrocław 2002, s. 94;<br>
		+	A. Kozieł, „Maler von Glogau”, czyli kilka słów o Johannie Philippie Kretschmerze, [w:] Glogovia Maior. Wielki Głogów między blaskiem dziejów i cieniem ruin, red. B. Czechowicz, M. Konopnicka, Głogów 2010.<br>
	</small>		</small>

-	'''Andrzej Kozieł''', ~~2009~~	+	'''Andrzej Kozieł''' [EZG z. 71, 2011 - '''''Kretschmer Johann Philip''''']

Dariusz: /* Kretschmer Johann Philipp */

Dariusz — Fri, 15 Jan 2010 21:02:22 GMT

Kretschmer Johann Philipp

← Poprzednia wersja		Wersja z dnia 21:02, 15 sty 2010
Linia 5:		Linia 5:
	Malarz urodzony w Głogowie, czynny w latach 1703-1719. Współpracownik M. Willmanna.		Malarz urodzony w Głogowie, czynny w latach 1703-1719. Współpracownik M. Willmanna.

-	[[Grafika:Kretschmer2.jpg\|~~left~~\|~~200px~~]]Johann Philipp Kretschmer – dzisiaj zapomniany, a niegdyś najwybitniejszy głogowski malarz pierwszych dwóch dekad XVIII wieku – urodził się w Głogowie 26 IX 1683 jako syn stolarza i ławnika sądowego Caspara Kretschmera oraz jego żony, Heleny Hedwigi. W 1703 r. Johann Philipp rozpoczął samodzielną działalność artystyczną, a 20 V 1713 ożenił się Polkowicach z Anną Veronicą Gulitz. Rodzina Kretschmerów zamieszkała w Głogowie na terenie parafii pw. św. Mikołaja. Z tego związku narodziły się trzy córki: Maria Anna Josepha (18 IX 1715), Joanna Catharina Clara (11 IX 1717) i Maria Barbara (28 XI 1719). Po 1719 r. Kretschmer najprawdopodobniej opuścił Głogów i porzucił malarstwo, być może na rzecz kariery sądowniczej jako asesor sądowy.	+	[[Grafika:Kretschmer2.jpg\|right\|250px]]Johann Philipp Kretschmer – dzisiaj zapomniany, a niegdyś najwybitniejszy głogowski malarz pierwszych dwóch dekad XVIII wieku – urodził się w Głogowie 26 IX 1683 jako syn stolarza i ławnika sądowego Caspara Kretschmera oraz jego żony, Heleny Hedwigi. W 1703 r. Johann Philipp rozpoczął samodzielną działalność artystyczną, a 20 V 1713 ożenił się Polkowicach z Anną Veronicą Gulitz. Rodzina Kretschmerów zamieszkała w Głogowie na terenie parafii pw. św. Mikołaja. Z tego związku narodziły się trzy córki: Maria Anna Josepha (18 IX 1715), Joanna Catharina Clara (11 IX 1717) i Maria Barbara (28 XI 1719). Po 1719 r. Kretschmer najprawdopodobniej opuścił Głogów i porzucił malarstwo, być może na rzecz kariery sądowniczej jako asesor sądowy.
	Na początku swojej kariery Kretschmer podjął współpracę z Michaelem Willmannem i Karlem Dankwartem przy pracach malarskich dla opactwa Cystersów w Henrykowie: dekoracji freskowej kaplicy św. Józefa, obrazach olejnych z cyklu wizerunków świętych i błogosławionych oraz płótnach do ołtarzy bocznych w kościele klasztornym, a także sześciu fikcyjnych portretach fundatorów i dobroczyńców henrykowskiego opactwa w Sali Książęcej dawnego klasztoru. Być może w czasie, kiedy Kretschmer pracował dla Henrykowa, powstała także para obrazów: Św. Grzegorz Wielki i Św. Jan Nepomucen, które znalazły się w kościele parafialnym we Wrocławiu-Muchoborze Wielkim. Równolegle artysta pracował w Głogowie, gdzie szybko zdominował miejscową scenę artystyczną – to do niego trafiały najważniejsze zlecenia lokalnego duchowieństwa i mieszczaństwa, a kościół kolegiacki NMP w Głogowie stał się wielką galerią jego obrazów olejnych i malowideł freskowych wykonanych w latach 1703–1719.		Na początku swojej kariery Kretschmer podjął współpracę z Michaelem Willmannem i Karlem Dankwartem przy pracach malarskich dla opactwa Cystersów w Henrykowie: dekoracji freskowej kaplicy św. Józefa, obrazach olejnych z cyklu wizerunków świętych i błogosławionych oraz płótnach do ołtarzy bocznych w kościele klasztornym, a także sześciu fikcyjnych portretach fundatorów i dobroczyńców henrykowskiego opactwa w Sali Książęcej dawnego klasztoru. Być może w czasie, kiedy Kretschmer pracował dla Henrykowa, powstała także para obrazów: Św. Grzegorz Wielki i Św. Jan Nepomucen, które znalazły się w kościele parafialnym we Wrocławiu-Muchoborze Wielkim. Równolegle artysta pracował w Głogowie, gdzie szybko zdominował miejscową scenę artystyczną – to do niego trafiały najważniejsze zlecenia lokalnego duchowieństwa i mieszczaństwa, a kościół kolegiacki NMP w Głogowie stał się wielką galerią jego obrazów olejnych i malowideł freskowych wykonanych w latach 1703–1719.
	Kretschmer wykonał także szereg dekoracji freskowych w okolicach Głogowa i Żagania: w wieżach przy pałacu w Chotkowie (1709), kościele pielgrzymkowym w Grodowcu (1711), kaplicy morowej w Słonem (1711) oraz kościołach parafialnych w Szymocinie (1717) i Głogowie-Brzostowie (1717). Najwybitniejszą jego realizacją były jednak obrazy olejne do ołtarza głównego i ołtarza św. Barbary w kościele parafialnym pw. św. Erazma i św. Pankracego w Jeleniej Górze (do 1718). W malarstwie sztalugowym Kretschmer naśladował swobodną manierę malarską Willmanna, natomiast w dekoracjach freskowych czerpał inspiracje z późnej twórczości Dankwarta. W przeciwieństwie do innych malarzy związanych z lubiąską pracownią Willmanna (np. Johann Jacob Eybelwieser), Kretschmer nigdy nie stał się tylko imitatorem twórczości „śląskiego Apellesa” osiągając w swej sztuce artystyczną samodzielność.		Kretschmer wykonał także szereg dekoracji freskowych w okolicach Głogowa i Żagania: w wieżach przy pałacu w Chotkowie (1709), kościele pielgrzymkowym w Grodowcu (1711), kaplicy morowej w Słonem (1711) oraz kościołach parafialnych w Szymocinie (1717) i Głogowie-Brzostowie (1717). Najwybitniejszą jego realizacją były jednak obrazy olejne do ołtarza głównego i ołtarza św. Barbary w kościele parafialnym pw. św. Erazma i św. Pankracego w Jeleniej Górze (do 1718). W malarstwie sztalugowym Kretschmer naśladował swobodną manierę malarską Willmanna, natomiast w dekoracjach freskowych czerpał inspiracje z późnej twórczości Dankwarta. W przeciwieństwie do innych malarzy związanych z lubiąską pracownią Willmanna (np. Johann Jacob Eybelwieser), Kretschmer nigdy nie stał się tylko imitatorem twórczości „śląskiego Apellesa” osiągając w swej sztuce artystyczną samodzielność.

Marcin: /* Kretschmer Johann Philipp */

Marcin — Tue, 05 Jan 2010 22:07:50 GMT

Kretschmer Johann Philipp

← Poprzednia wersja		Wersja z dnia 22:07, 5 sty 2010
Linia 5:		Linia 5:
	Malarz urodzony w Głogowie, czynny w latach 1703-1719. Współpracownik M. Willmanna.		Malarz urodzony w Głogowie, czynny w latach 1703-1719. Współpracownik M. Willmanna.

-	Johann Philipp Kretschmer – dzisiaj zapomniany, a niegdyś najwybitniejszy głogowski malarz pierwszych dwóch dekad XVIII wieku – urodził się w Głogowie 26 IX 1683 jako syn stolarza i ławnika sądowego Caspara Kretschmera oraz jego żony, Heleny Hedwigi. W 1703 r. Johann Philipp rozpoczął samodzielną działalność artystyczną, a 20 V 1713 ożenił się Polkowicach z Anną Veronicą Gulitz. Rodzina Kretschmerów zamieszkała w Głogowie na terenie parafii pw. św. Mikołaja. Z tego związku narodziły się trzy córki: Maria Anna Josepha (18 IX 1715), Joanna Catharina Clara (11 IX 1717) i Maria Barbara (28 XI 1719). Po 1719 r. Kretschmer najprawdopodobniej opuścił Głogów i porzucił malarstwo, być może na rzecz kariery sądowniczej jako asesor sądowy.	+	[[Grafika:Kretschmer2.jpg\|left\|200px]]Johann Philipp Kretschmer – dzisiaj zapomniany, a niegdyś najwybitniejszy głogowski malarz pierwszych dwóch dekad XVIII wieku – urodził się w Głogowie 26 IX 1683 jako syn stolarza i ławnika sądowego Caspara Kretschmera oraz jego żony, Heleny Hedwigi. W 1703 r. Johann Philipp rozpoczął samodzielną działalność artystyczną, a 20 V 1713 ożenił się Polkowicach z Anną Veronicą Gulitz. Rodzina Kretschmerów zamieszkała w Głogowie na terenie parafii pw. św. Mikołaja. Z tego związku narodziły się trzy córki: Maria Anna Josepha (18 IX 1715), Joanna Catharina Clara (11 IX 1717) i Maria Barbara (28 XI 1719). Po 1719 r. Kretschmer najprawdopodobniej opuścił Głogów i porzucił malarstwo, być może na rzecz kariery sądowniczej jako asesor sądowy.
	Na początku swojej kariery Kretschmer podjął współpracę z Michaelem Willmannem i Karlem Dankwartem przy pracach malarskich dla opactwa Cystersów w Henrykowie: dekoracji freskowej kaplicy św. Józefa, obrazach olejnych z cyklu wizerunków świętych i błogosławionych oraz płótnach do ołtarzy bocznych w kościele klasztornym, a także sześciu fikcyjnych portretach fundatorów i dobroczyńców henrykowskiego opactwa w Sali Książęcej dawnego klasztoru. Być może w czasie, kiedy Kretschmer pracował dla Henrykowa, powstała także para obrazów: Św. Grzegorz Wielki i Św. Jan Nepomucen, które znalazły się w kościele parafialnym we Wrocławiu-Muchoborze Wielkim. Równolegle artysta pracował w Głogowie, gdzie szybko zdominował miejscową scenę artystyczną – to do niego trafiały najważniejsze zlecenia lokalnego duchowieństwa i mieszczaństwa, a kościół kolegiacki NMP w Głogowie stał się wielką galerią jego obrazów olejnych i malowideł freskowych wykonanych w latach 1703–1719.		Na początku swojej kariery Kretschmer podjął współpracę z Michaelem Willmannem i Karlem Dankwartem przy pracach malarskich dla opactwa Cystersów w Henrykowie: dekoracji freskowej kaplicy św. Józefa, obrazach olejnych z cyklu wizerunków świętych i błogosławionych oraz płótnach do ołtarzy bocznych w kościele klasztornym, a także sześciu fikcyjnych portretach fundatorów i dobroczyńców henrykowskiego opactwa w Sali Książęcej dawnego klasztoru. Być może w czasie, kiedy Kretschmer pracował dla Henrykowa, powstała także para obrazów: Św. Grzegorz Wielki i Św. Jan Nepomucen, które znalazły się w kościele parafialnym we Wrocławiu-Muchoborze Wielkim. Równolegle artysta pracował w Głogowie, gdzie szybko zdominował miejscową scenę artystyczną – to do niego trafiały najważniejsze zlecenia lokalnego duchowieństwa i mieszczaństwa, a kościół kolegiacki NMP w Głogowie stał się wielką galerią jego obrazów olejnych i malowideł freskowych wykonanych w latach 1703–1719.
	Kretschmer wykonał także szereg dekoracji freskowych w okolicach Głogowa i Żagania: w wieżach przy pałacu w Chotkowie (1709), kościele pielgrzymkowym w Grodowcu (1711), kaplicy morowej w Słonem (1711) oraz kościołach parafialnych w Szymocinie (1717) i Głogowie-Brzostowie (1717). Najwybitniejszą jego realizacją były jednak obrazy olejne do ołtarza głównego i ołtarza św. Barbary w kościele parafialnym pw. św. Erazma i św. Pankracego w Jeleniej Górze (do 1718). W malarstwie sztalugowym Kretschmer naśladował swobodną manierę malarską Willmanna, natomiast w dekoracjach freskowych czerpał inspiracje z późnej twórczości Dankwarta. W przeciwieństwie do innych malarzy związanych z lubiąską pracownią Willmanna (np. Johann Jacob Eybelwieser), Kretschmer nigdy nie stał się tylko imitatorem twórczości „śląskiego Apellesa” osiągając w swej sztuce artystyczną samodzielność.		Kretschmer wykonał także szereg dekoracji freskowych w okolicach Głogowa i Żagania: w wieżach przy pałacu w Chotkowie (1709), kościele pielgrzymkowym w Grodowcu (1711), kaplicy morowej w Słonem (1711) oraz kościołach parafialnych w Szymocinie (1717) i Głogowie-Brzostowie (1717). Najwybitniejszą jego realizacją były jednak obrazy olejne do ołtarza głównego i ołtarza św. Barbary w kościele parafialnym pw. św. Erazma i św. Pankracego w Jeleniej Górze (do 1718). W malarstwie sztalugowym Kretschmer naśladował swobodną manierę malarską Willmanna, natomiast w dekoracjach freskowych czerpał inspiracje z późnej twórczości Dankwarta. W przeciwieństwie do innych malarzy związanych z lubiąską pracownią Willmanna (np. Johann Jacob Eybelwieser), Kretschmer nigdy nie stał się tylko imitatorem twórczości „śląskiego Apellesa” osiągając w swej sztuce artystyczną samodzielność.

Marcin: Nowa strona: Kategoria: Okres nowożytny (1500-1945) Kategoria: Sztuka, pomniki =Kretschmer Johann Philipp= Malarz urodzony w Głogowie, czynny w latach 1703-1719. Współpracownik M. Will...

Marcin — Mon, 21 Dec 2009 20:42:59 GMT

Nowa strona: Kategoria: Okres nowożytny (1500-1945) Kategoria: Sztuka, pomniki =Kretschmer Johann Philipp= Malarz urodzony w Głogowie, czynny w latach 1703-1719. Współpracownik M. Will...

Nowa strona

[[Kategoria: Okres nowożytny (1500-1945)]]
[[Kategoria: Sztuka, pomniki]]
=Kretschmer Johann Philipp=

Malarz urodzony w Głogowie, czynny w latach 1703-1719. Współpracownik M. Willmanna.

Johann Philipp Kretschmer – dzisiaj zapomniany, a niegdyś najwybitniejszy głogowski malarz pierwszych dwóch dekad XVIII wieku – urodził się w Głogowie 26 IX 1683 jako syn stolarza i ławnika sądowego Caspara Kretschmera oraz jego żony, Heleny Hedwigi. W 1703 r. Johann Philipp rozpoczął samodzielną działalność artystyczną, a 20 V 1713 ożenił się Polkowicach z Anną Veronicą Gulitz. Rodzina Kretschmerów zamieszkała w Głogowie na terenie parafii pw. św. Mikołaja. Z tego związku narodziły się trzy córki: Maria Anna Josepha (18 IX 1715), Joanna Catharina Clara (11 IX 1717) i Maria Barbara (28 XI 1719). Po 1719 r. Kretschmer najprawdopodobniej opuścił Głogów i porzucił malarstwo, być może na rzecz kariery sądowniczej jako asesor sądowy.
Na początku swojej kariery Kretschmer podjął współpracę z Michaelem Willmannem i Karlem Dankwartem przy pracach malarskich dla opactwa Cystersów w Henrykowie: dekoracji freskowej kaplicy św. Józefa, obrazach olejnych z cyklu wizerunków świętych i błogosławionych oraz płótnach do ołtarzy bocznych w kościele klasztornym, a także sześciu fikcyjnych portretach fundatorów i dobroczyńców henrykowskiego opactwa w Sali Książęcej dawnego klasztoru. Być może w czasie, kiedy Kretschmer pracował dla Henrykowa, powstała także para obrazów: Św. Grzegorz Wielki i Św. Jan Nepomucen, które znalazły się w kościele parafialnym we Wrocławiu-Muchoborze Wielkim. Równolegle artysta pracował w Głogowie, gdzie szybko zdominował miejscową scenę artystyczną – to do niego trafiały najważniejsze zlecenia lokalnego duchowieństwa i mieszczaństwa, a kościół kolegiacki NMP w Głogowie stał się wielką galerią jego obrazów olejnych i malowideł freskowych wykonanych w latach 1703–1719.
Kretschmer wykonał także szereg dekoracji freskowych w okolicach Głogowa i Żagania: w wieżach przy pałacu w Chotkowie (1709), kościele pielgrzymkowym w Grodowcu (1711), kaplicy morowej w Słonem (1711) oraz kościołach parafialnych w Szymocinie (1717) i Głogowie-Brzostowie (1717). Najwybitniejszą jego realizacją były jednak obrazy olejne do ołtarza głównego i ołtarza św. Barbary w kościele parafialnym pw. św. Erazma i św. Pankracego w Jeleniej Górze (do 1718). W malarstwie sztalugowym Kretschmer naśladował swobodną manierę malarską Willmanna, natomiast w dekoracjach freskowych czerpał inspiracje z późnej twórczości Dankwarta. W przeciwieństwie do innych malarzy związanych z lubiąską pracownią Willmanna (np. Johann Jacob Eybelwieser), Kretschmer nigdy nie stał się tylko imitatorem twórczości „śląskiego Apellesa” osiągając w swej sztuce artystyczną samodzielność.
Kretschmer był wiodącą postacią wśród malarzy działających w Głogowie w pierwszych dwóch dekadach XVIII w. Wiadomo, że w tym czasie na terenie miasta pracowało co najmniej siedmiu innych malarzy: Johann Carl Wiebe, Johann Franz Eggenfeldt, Johann Martin Hoffmann, Christian Ignaz Moßler, Samuel Spiller, Georg Anton Nicke oraz Christian Lichtenfels. Kretschmer nie tylko udanie z nimi konkurował na lokalnym rynku, lecz także jako jedyny ówczesny malarz z Głogowa osiągnął ponadlokalną sławę. Co ważne, Kretschmer był najprawdopodobniej jedynym malarzem działającym na terenie miasta Głogowa i okolic na początku XVIII w., który znał trudną technikę fresku mokrego.
Niestety, los obszedł się okrutnie z głogowskimi dziełami artysty. Podczas oblężenia Głogowa w 1945 r. zostały niemal doszczętnie zniszczone dzieła Kretschmera w miejscowym kościele kolegiackim – zachowały się jedynie resztki malowideł freskowych w kaplicach Św. Józefa, Św. Sebastiana i Św. Mikołaja. W całości przetrwał jedynie obraz olejny Ostatnia Wieczerza z głogowskiego ratusza (1716). Spowodowało to, że Johann Kretschmer na długo zniknął z kulturowego pejzażu powojennego Głogowa.


'''Literatura (chronologicznie):''' 

A. Schultz, ''Untersuchungen zur Geschichte der schlesischen Maler (1500–1800)'', Breslau 1882, s. 95; Kretschmer, Johann, [w:] ''Allgemeines Lexikon der bildenden Künstler von Antike bis zur Gegenwart'', red. U. Thieme, F. Becker, t. 21, Leipzig 1927, s. 508; 
M. Hilgner, ''Der Dom zu Glogau'', Glogau 1912, s. 53; 
E. Kloss, ''Michael Willmann. Leben und Werke eines deutschen Barockmalers, Breslau [1934]'', s. 63; 
H. Hoffmann, ''Die katholische Kirchen in Glogau. Eine Führung'', Glogau 1934 (Führer zu schlesischen Kirchen, 4), s. 12; 
A. Kozieł, ''Wielkie przedsiębiorstwo czy mała rodzinna firma? Kilka hipotez na temat warsztatu Michaela Willmanna'', [w:] ''Willmann i inni. Malarstwo, rysunek i grafiki na Śląsku i w krajach ościennych w XVII i XVIII wieku'', red. A. Kozieł, B. Lejman, Wrocław 2002, s. 94; 
A. Kozieł, ''„Maler von Glogau”, czyli kilka słów o Johannie Philippie Kretschmerze'', [w:] ''Glogovia Maior. Wielki Głogów między blaskiem dziejów i cieniem ruin'', red. B. Czechowicz, M. Konopnicka, Głogów 2010 ''[w przygotowaniu]''. 


'''Andrzej Kozieł''', 2009