Marcin: Nowa strona: Kategoria:Okres nowożytny (1500-1945) Kategoria:Kultura i oświata do 1945 =Solfa Jan= Lekarz, autor nowatorskich traktatów medycznych i z zakresu etyki lekarskiej; kanonik w...

Marcin — Sat, 24 Jan 2009 15:25:34 GMT

Nowa strona: Kategoria:Okres nowożytny (1500-1945) Kategoria:Kultura i oświata do 1945 =Solfa Jan= Lekarz, autor nowatorskich traktatów medycznych i z zakresu etyki lekarskiej; kanonik w...

Nowa strona

[[Kategoria:Okres nowożytny (1500-1945) ]]
[[Kategoria:Kultura i oświata do 1945]]
=Solfa Jan=
Lekarz, autor nowatorskich traktatów medycznych i z zakresu etyki lekarskiej; kanonik warmiński, głogowski, wrocławski, wileński, sandomierski, warszawski i krakowski.

Jan Solfa był Łużyczaninem. Urodził się w 1483 r., jako syn Benedykta, mieszczanina z Trzebiela. W Bolonii studiował grekę, medycynę i filozofię. Jako lekarz praktykował w słynnym szpitalu rzymskim „S. Spirito in Sassia”, który stanowił podówczas kolebkę nowoczesnej medycyny. W Rzymie zetknął się prawdopodobnie z Leonardem da Vinci, który nieco wcześniej, w tym samym szpitalu przeprowadzał swoje studia anatomiczne.

Prawdopodobnie jako licencjat medycyny, w początkach XVI w. powrócił do rodzinnego Trzebiela i zetknął się tam z Zygmuntem Starym, który był wówczas zarządcą Łużyc i namiestnikiem Śląska. Zygmunt zabrał go na swój dwór w Głogowie i uczynił nadwornym lekarzem.

Swoje obowiązki wypełniał Solfa widocznie nader starannie, ponieważ po wyborze na króla Polski, Zygmunt zabrał go ze sobą do Krakowa. W Krakowie, w 1507 r. Solfa uzyskał stopień magistra, a w 1512 r. – doktora. Został też wykładowcą na wydziale medycznym Uniwersytetu Jagiellońskiego. Z tego czasu datuje się jego przyjaźń z Mikołajem Kopernikiem.
Jako lekarz interesował się m.in. epidemiologią chorób zakaźnych i w oparciu o własne obserwacje opracował pierwszą w polskiej literaturze patologię chorób syfilitycznych. Interesowały go także nauki tajemne i literatura demonologiczna, ponieważ w 1545 r. wydał w Krakowie traktat zatytułowany ''De visionibus et revelationibus naturalibus et divinis''.

Po śmierci Zygmunta Starego Solfa został lekarzem jego syna Zygmunta Augusta. Był kanonikiem głogowskiego kolegium kanoników. Zmarł w1564 roku.


'''Literatura:''' 
H. Barycz, ''Historia Uniwersytetu Jagiellońskiego w epoce humanizmu'', Kraków 1955; 
H. Barycz, ''Ślązacy w polskiej kulturze umysłowej [w:] Oblicze Ziem Odzyskanych'', t. II, Wrocław 1948; 
J. Lactis, ''Lekarze krakowskiej kapituły'', Kraków 1903; 
B. Seyda, ''Dzieje medycyny w zarysie'', Warszawa 1977; 
K. Soczyński, ''Śladami polskiego eskulapa'', Warszawa 1958; 
J. Šołta, ''Zarys dziejów Serbołużyczan'', Wrocław 1984; 
J. P. Majchrzak, ''Jan Benedykt Solfa z Trzebiela zwany Łużyczaninem – lekarz i humanista'', „Przegląd Lubuski”, nr 2-3, 1975, s. 149-155. 


'''Jerzy Jankowski''' [EZG z. 19, 1994 - '''''Solfa Jan''''']

Solfa Jan - Historia wersji

Marcin: Nowa strona: Kategoria:Okres nowożytny (1500-1945) Kategoria:Kultura i oświata do 1945 =Solfa Jan= Lekarz, autor nowatorskich traktatów medycznych i z zakresu etyki lekarskiej; kanonik w...