POLSKI

Witamy w Głogowie, naszym Mieście o ponad tysiącletniej historii.
Udokumentowana wzmianka o urbs glogua znajduje się w Kronice Thietmara sprzed 1000 lat. Stąd też rok 2010 to dla Głogowa ważny, milenijny jubileusz.
Zapraszam do spaceru Miejską Trasą Turystyczną, która wiedzie od Ostrowa Tumskiego, wyspy, na której stał gród słowiańskiego plemienia Dziadoszan do ratusza z drugą, co do wysokości wieżą ratuszową w Polsce, wspaniałą Salą Rajców oraz piwnicą ratuszową o unikalnych sklepieniach.

Kiedy już odnajdziecie Państwo na planie miasta miejsce oznaczone nr 1 i staniecie przed monumentalną świątynią, przeczytacie, że to Kolegiata p.w. Najświętszej Marii Panny, kościół, który od zarania chrześcijaństwa w państwie pierwszych Piastów gromadził wiernych nie tylko na modlitwie, ale służył im również za schronienie.
Pierwsze kroki skierujemy do podziemi, gdzie staniemy pośród pozostałości kościoła grodowego, odkrytego po powodzi w 1997 r. To niezwykłą chwila, bowiem stoimy we wnętrzu kościoła z końca XI w., który powstał na miejscu pierwszych, drewnianych świątyń. Jest to miejsce, w którym mszy świętych z pewnością słuchali nasi książęta i królowie
Mieszko I, Bolesław Chrobry, Mieszko II, Bolesław Krzywousty.

Tam też zobaczymy postać wielkiego Polaka – Ojca Świętego – Jana Pawła II – proszącego Boga, by obdarzył świat pokojem.
Wydarzenie to upamiętniono na drzwiach wykonanych z brązu, znajdujących się przy wejściu do świątyni od nawy północnej.
Wejście główne zdobią wykonane również z brązu drzwi przedstawiające panoramę Głogowa z XVII w. Oraz postacie związane z historią na Dolnym Śląsku, a także wielkich ludzi, dzięki którym kontynuowane jest dzieło odbudowy Kolegiaty, zniszczonej w 1945r.
Wśród nich znajdziemy tam św. Jadwigę Śląską, która w tej świątyni ochrzciła swego pierworodnego syna Księcia Henryka Pobożnego, św. Edytę Stein, Sługę Bożego Biskupa Wilhelma Plutę, który jako Ordynariusz Diecezji Zielonogórsko - Gorzowskiej zlecił odbudowę kolegiaty. Znajdują się tam również wizerunki – profesora Olgierda, Czernera i Księdza Prałata Ryszarda Dobrołowicza, którzy podjęli się dzieła odbudowy tej potężnej świątyni.
Obecnie o odbudowę kolegiaty troszczy się Ksiądz Kanonik Rafał Zendran, który umożliwia też zwiedzenie jej wnętrza (telefon do parafii kolegiackiej 076 834 07 10)].

Nad wejściem głównym widnieje mozaika z kolorowego szkła, nawiązująca do wizerunku Głogowskiej Madonny z obrazu Cranacha. Oryginalne malowidło znajduje się obecnie w Muzeum Puszkina w Moskwie.
Tuż obok wejścia głównego zobaczyć można nagrobek Księżnej Małgorzaty Cylejskiej – jeden z nielicznych, ocalałych fragmentów z bogatego ongiś wystroju świątyni.
Warte zobaczenia są drzwi na stronie południowej świątyni. Przedstawiają one postacie Patronów Kolegiaty – Najświętszą Marię Pannę i św. Hieronima.
Wejdziemy teraz do wnętrza kościoła, którego obecna bryła powstawała w latach 1440 – 1488. Zauważamy, że odbudowa świątyni to dzieło jeszcze nieskończone.
Obecnie odtwarzane jest sklepienie w zakrystii i trwa rekonstrukcja Kaplicy Św. Sebastiana.
Przed wejściem do Kaplicy Mariackiej stoi symboliczna replika średniowiecznej machiny oblężniczej z postaciami dzieci przywiązanych do jej konstrukcji.
To scena odnotowana w Kronice Galla Anonima, kiedy wojska cesarza Henryka V w 1109r. użyły dzieci obrońców grodu– zakładników na czas rozejmu – jako żywych tarcz.
Witraże nawy północnej przedstawiają Świętych Kościoła Polskiego.
A teraz zapraszam Państwa na wirtualny spacer po świątyni,

Jeśli chcecie dowiedzieć się więcej, to zapraszam na stronę - www.kolegiata.com.pl

Obok Kolegiaty, przy ulicy Księdza Prałata Luigi Novaresse, znajduje się Dom „Uzdrowienie Chorych” im. Jana Pawła II, prowadzony przez zgromadzenie Cichych Pracowników Krzyża.
Patron zgromadzenia, ksiądz Luigi Novaresse uwieczniony jest na jednym z witraży w prezbiterium (scena podczas spotkana z Ojcem Świętym Janem Pawłem II.)
W domu, mogącym przyjąć jednorazowo około 120 osób, organizowane są turnusy rehabilitacyjno-rekolekcyjne, przede wszystkim dla osób niepełnosprawnych.
Dom „Uzdrowienie Chorych” jest także miejscem wielu konferencji i spotkań twórczych.
Po wcześniejszym uzgodnieniu istnieje również możliwość nocowania i wyżywienia grup turystycznych (www.cisi.pl , 076 833 47 95).

Warto tu przybyć również  po zmroku, by podziwiać efektowną iluminację świątyni.

Opuszczamy teraz Ostrów Tumski i kierując się mapką przechodzimy różowym „Mostem Tolerancji”  do Zamku Książąt Piastowskich. Most przed II Wojną Światową nosił imię Hinderburga – Prezydenta Republiki Weimarskiej a wcześniej ucznia głogowskiego gimnazjum. Przy wejściu na most od strony wyspy wita nas pomnik św. Jana Nepomucena umieszczony  tam w 2003r. z inicjatywy Towarzystwa Ziemi Głogowskiej i Bractwa
im. Św. Jana Nepomucena (poprzedni pomnik uległ zniszczeniu w 1945 r.)
Rzeźba autorstwa Dariusza Maściucha może wzbudzać kontrowersje, zwłaszcza, że odbiega od pierwowzoru. Po prawej stronie mostu  widać dawne nabrzeże portowe wraz z zejściem dla pasażerów.  Wycieczki te cieszą się niezmiennie wysokim zainteresowaniem, zarówno mieszkańców jak i turystów.
Odwiedzając nasze miasto w czasie Dni Głogowa, lub innych uroczystości będziecie Państwo mogli odbyć rejs.
A teraz zatrzymujemy się przy tablicy z nr 2.

Z niej dowiemy się o Zamku Książąt Piastowskich,  w którym obecnie mieści się Muzeum Archeologiczno-Historyczne. Zamek pamięta czasy świetności Księstwa Głogowskiego,
a także obecność sławnych postaci historycznych: księcia Zygmunta Jagiellończyka -  późniejszego króla Zygmunta Starego, do którego Księstwo Głogowskie należało jako lenno, Napoleona Bonaparte czy Fryderyka II Wielkiego - króla Prus.
Pierwszy zamek został wzniesiony w XIII w., lecz wkrótce podzielił los miasta strawionego pożarem w roku 1291.
Odbudowany, był siedzibą kolejnych władców Księstwa Głogowskiego, następnie władców czeskich i austriackich, w imieniu których władzę w Głogowie sprawowali starostowie.
Obecny wygląd zamku nawiązuje do kształtu z XVII w., kiedy dawna siedziba książęca przyjęła formę rezydencji.
Wieża znajdująca się w obrębie murów zwana jest „Głodową”. W 1488r. Książę Jan II Żagański kazał uwięzić siedmiu opornych, głogowskich rajców, którzy nie zgadzali się uznać zwierzchności dziedzicznej jego zięciów. Sześciu z nich zmarło śmiercią głodową. Jedyny, który przeżył ufundował na obrzeżach miasta kapliczkę ku czci św. Mikołaja.
Kilka lat później namiestnik księcia Jana Olbrachta (późniejszego króla Polski) Jan Karnkowski wtrącił do Wieży Głodowej wieży burmistrza i kilku ławników miejskich.
Ci ostatni wyprosili swoje uwolnienie, ale burmistrza ścięto na zamkowym dziedzińcu.
Dziś zamek pełni funkcję wystawienniczą i edukacyjna (zamkowe lekcja historii).
Muzealne wystawy prezentują zarówno dzieje Ziemi Głogowskiej oraz  głogowskie skarby (pierwszy został odkryty 23 października 1987 roku na terenie ogródków działkowych
w okolicy osiedla Piastów Śląskich i składa się  z ponad 20 tysięcy. monet z wczesnego średniowiecza). W 2009r., w 900 rocznicę Obrony Głogowa udostępniono do użytku zwiedzających makietę Grodu Głogowskiego wraz ze sceną oblężenia.
Muzeum jest czynne codziennie oprócz poniedziałku i wtorku w godzinach 10.00 – 17.00. bilety wstępu –dzieci i młodzież – 2,50 zł; dorośli 6 zł.           
Więcej informacji o Muzeum i jego historii znajduje się na stronie www.muzeum.glogow.pl

Przed nami krótki spacer po  Starym Mieście.

Po wyjściu z Zamku kierujemy się na prawo, w kierunku Pomnika Dzieci Głogowskich, który wzniesiono w roku 1979, w 870 rocznicę Obrony Głogowa, według projektu bułgarskiego artysty Dymitra P. Vacewa. Pomnik został gruntownie odrestaurowany w 2009r.
Wówczas do dokumentów związanych z budową i odrestaurowaniem pomnika, umieszczonych w tzw. „kapsule czasu”, wydawnictwa powstałe z okazji 900-lecia Obrony Głogowa wraz z monetą o nominale „4 Głogów”, wybitą z tejże okazji.
Pomnik, który symbolizuje poświęcenie i ofiarę dzieci i obrońców grodu zbudowano
w oparciu o kształt machiny oblężniczej. Ważnym elementem jest tablica z polską i łacińską inskrypcją, będącą fragmentem kroniki Galla Anonima: „... LEPIEJ I ZASZCZYTNIEJ BĘDZIE JEŚLI ZARÓWNO OBROŃCY JAK I ZAKŁADNICY ZGINĄ OD MIECZA, NIŻ GDYBY KUPUJĄC ZHAŃBIONY ŻYWOT ZA CENĘ PODDANIA GRODU MIELI SŁUŻYĆ OBCYM...”
Plac przed pomnikiem stał się miejscem tradycyjnych uroczystości miejskich
i patriotycznych.

Udajemy się do tablicy nr 3.

Stoimy przed pozostałościami kościoła Św. Piotra, odkrytymi w latach 70-tych,
a „zaadoptowanymi”  w roku 2006 na „Bibliotekę Świętego Pielgrzyma” -  unikalny pomnik poświęcony Ojcu Świętemu Janowi Pawłowi II.
Ideą tego pomnika  jest utrwalenie papieskich myśli w postaci cytatów, umieszczonych na specjalnie wymodelowanych cegłach w kształcie grzbietów ksiąg, tworzących mur na obrysie ruin kościoła św. Piotra

Przyglądając się fragmentom zachowanych murów miejskich wzdłuż ul. Zamkowej podążamy w kierunku
tablicy  nr 4.

Widzimy tam zarys średniowiecznego miasta. Istniejące wówczas budowle opasane są fosą, która skutecznie broniła dostępu do miasta, ale równocześnie ograniczała też możliwości jego rozwoju. Do średniowiecznego Głogowa można było się dostać czterema bramami, z których po większości pozostały tylko nazwy.

Teraz kierujemy się do przejścia podziemnego pod drogą krajową nr 12 pod ul. Brama Brzostowska. Droga nr 12 rozcięła głogowskie Stare Miasto na dwie części. Przejściem podziemnym przechodzimy na  Starówkę w kierunku ul. Grodzkiej.
Tam zwróćcie Państwo uwagę na wmurowane w chodnik głogowskie monety.

Świeżo zrodzona tradycja nakazuje nastąpić prawą stopą na środek każdej z monet. Powodzenie w finansach gwarantowane.
Wśród 10 monet bitych w głogowskiej mennicy znajdziemy m.in. kwartnik Księcia Henryka III Głogowskiego z XIII w., halerze Cesarza Austrii Ferdynanda II oraz jeden grosz Księcia Zygmunta Jagiellończyka.
Moneta, znajdująca się tuż przy wejściu na Rynek, jest sygnowana pięciopolowym, historycznym i aktualnym herbem Głogowa.
W połowie drogi do ratusza skręcamy w prawo z ul. Grodzkiej w ul. Garncarską udając się
w kierunku Lapidarium Kościoła Protestanckiego „Schlifflein Christi – Łodzi Chrystusowej”.

Tym razem nr 5 na naszej trasie to nie tablica, ale przeszklony kiosk z makietą kościoła.

Z umieszczonego tam napisu dowiadujemy się, że świątynię tę zaprojektował słynny m.in. z projektu Bramy Brandenburskiej Carl Gotthard Langhans (1732-1808).
Protestanci głogowscy, którzy po zawarciu pokoju religijnego w Augsburgu otrzymali prawo wybudowania Kościoła Pokoju w Głogowie (jednego z trzech na Dolnym Śląsku – obok Jawora i Świdnicy). W 1758r. spłonął w czasie pożaru miasta.
Kamień węgielny pod nową świątynię położono 29 sierpnia 1764r., a gotowy gmach poświęcono i oddano wiernym do użytku 14 lutego 1773r. W dużej mierze budowę sponsorował król pruski Fryderyk II zwany „Wielkim”, który w 1761r. włączył Głogów do swojego państwa.
Świątynia o wymiarach 25m. na 50m. z dwoma wieżami od strony zachodniej mieściła jednorazowo ok. 5 tysięcy wiernych.
Kościół zniszczono w czasie działań wojennych w 1945 r., a w latach 60 ubiegłego wieku  dokonano jego ostatecznej rozbiórki.
W obrębie powstałego na miejscu tej świątyni Lapidarium znajduje się grupa rzeźb współczesnych pt. „ Kondycja Ludzka”.

Tablicę nr 6 umieszczono w fosie miejskiej.

Idziemy teraz w kierunku Sądu, ul. S. Kutrzeby obok fosy miejskiej, której zachowany  fragment z dwoma bastionami – Sebastian i Leopold ( z dawnych 9) przemieniono w park.
Mijamy fronton gmachu Sądu, którego fasada o długości ponad 80m. była niegdyś ozdobiona wspaniałym ryzalitem z alegorią Sprawiedliwości, i zatrzymujemy się przed tablicą nr 7.

Sam budynek jest wzorowany na berlińskiej siedzibie AEG, a został wybudowany
w latach 1910-11 według projektu Emila Friede, architekta powiatowego z Zielonej Góry.
Warto w tym miejscu zaznaczyć, że ten okazały gmach, był jednym z wielu budynków, które stwarzały nowy architektoniczny obraz miasta.
Pod gmachem Sądu od strony fosy zachowała się poterna – podziemne wejście do miasta.
Nad zamurowanym obecnie przejściem znajduje się tablica z 1814r., która została umieszczona tam po kapitulacji załogi francuskiej w okresie wojen napoleońskich.
Warto w tym miejscu zaznaczyć, że Głogów był ostatnią pruską twierdzą, która wróciła do Prus po okupacji  w latach 1806-1814.

Skręcamy teraz w ul. Staromiejską i dochodzimy do ruin Kościoła św. Mikołaja, położonych w południowej części Starego Miasta, w bezpośrednim sąsiedztwie dawnych murów obronnych. Kościół w całości zbudowany jest z cegły o wymiarach 29 x 15 x 9 cm, położonej w układzie gotyckim. Mimo prawie identycznych wymiarów, można rozróżnić kilka rodzajów cegły: od bardzo dobrze wypalonej o intensywnie karminowej barwie, po bledszą, układaną w rombowe wzory w kaplicach Matki Boskiej Bolesnej i Loretańskiej.
Wszystkie sklepienia naw, chóru i kaplic oraz północna ściana nawy głównej wykonane są z cegły barokowej.
Partia nawowa i chóru świątyni zbudowane są w układzie przestrzennym bazylikowym.
Korpus nawowy, podobnie jak chór, jest czteroprzęsłowy.
Na osi nawy głównej, w części zachodniej, dostawiony jest wielki kubus kwadratowej,  pięciokondygnacyjnej wieży wewnętrznej. Korpus nawowy i chór oplecione są wieńcem nieregularnych kaplic z końca XIV i  XV w.
Najstarszą partią kościoła jest część nawowa, bryła wieży w dwóch dolnych kondygnacjach oraz chór.
Nawa zachowała czytelny układ wnętrza z cezurą międzynawową w postaci bogato rozprofilowanych arkad, podpartych na 8 bocznych filarach.
Architektonicznie Kościół Św. Mikołaja jest wyraźnym nawiązaniem do budowli z terenu Marchii, względnie Pomorza Zachodniego.

Z tablicy nr 8 dowiadujemy się o jego częstych zniszczeniach i pożarach po których mieszkańcy Głogowa ponownie odbudowywali tę świątynię.
Jej najstarsza, romańska część, położona, w obecnie zachowanym fragmencie nawy północnej, graniczyła z Placem Solnym i stanowiła centrum osady targowej znacznie starszej, niż lokacja miasta na prawie Magdeburskim z 1253r.

Ruiny kościoła są udostępnione po uprzedniej rezerwacji w Miejskiej Informacji Turystyczneji Kulturalnej (tel. 076 – 72 75 451).

Kościół został zniszczony w 1945r. i od tamtego czasu pozostaje ruiną, poddawaną okresowo pracom zabezpieczającym. Obecne ruiny kościoła zachowały gotycką bryłę wraz
z przebudowami z okresu średniowiecza oraz wieków późniejszych.
Zachowały się także gotyckie mury obwodowe, część gotyckich i barokowych sklepień, północna arkada międzynawowa oraz częściowo zniszczona wieża.
Wykonane w 2009 roku prace zabezpieczające stanowią wstęp do rozłożonego na lata planu rewitalizacji kościoła jako miejsca okolicznościowych spotkań i wydarzeń kulturalnych.   
W czasie naszego spaceru proszę zwrócić uwagę na wieniec kaplic otaczających trójnawową , halową świątynię. Niektóre z nich świadczą o niezwykłej duchowości miejsca, jak Kaplica Mansjonarska czy Loretańska, ale w swoich podziemiach kryją również krypty grobowe donatorów i dobrodziejów Kościoła.
W jednej z takich kaplic, w czasie prac wykopaliskowych w 2008 roku odkryto grobowiec jednego z siedemnastowiecznych  komendantów twierdzy Georga von Rostocka.

Kontynuujemy nasz spacer wzdłuż murów miejskich ulicą Starowałową w kierunku Bramy Szpitalnej, gdzie zatrzymujemy się przy tablicy nr 9.

Warto w rym miejscu zaznaczyć, że odbudowę murów miejskich przeprowadzono w latach 70-tych ubiegłego stulecia. Koncepcja odbudowy Starego Miasta w Głogowie, zaproponowana  w latach 80-tych przez grupę młodych architektów SARP, przewidywała odtworzenie dawnej siatki ulic i  zachowanie- jako dominant - budowli historycznych. .
W miejscu, w którym zatrzymaliśmy się, widać dobrze trzy z nich: kościół Św. Mikołaja, kościół Bożego Ciała i ratusz z wieżą,
Tablica pokazuje nam rycinę miasta ogrodzonego murami. Mury wybudowano zapewne w końcu XIII w. Zwieńczone były blankami o wysokości 1,2 m, a ich grubość wynosiła ok. 1m.
Na najbardziej zagrożone odcinki murów obronnych wzmocniono basztami.
Pas okalających miasto murów liczył ok. 17 bteaszt otwartych do wewnątrz i 9 wież.
W zachowanych do dziś odcinkach murów znajdują  się trzy  baszty.

W odbudowie Starego Miasta stosuje się system developerski, w którym inwestor ponosi ryzyko sprzedaży wykonanych przez siebie obiektów. Nowe domy powstają przy ulicach, którym przywrócono historyczne nazwy w polskim brzmieniu.
Idąc ulicą Rzeźniczą po prawej stronie mijamy targowisko miejskie. Zmierzamy w kierunku ulicy H. Kołłątaja, obok dawnego Szpitala Katolickiego „Betania”, do kolejnego głogowskiego lapidarium, poświęconego tym razem nieistniejącej już synagodze..

To już część tzw. „Nowego Miasta” zwanego także  „Miastem Wilhelma („Wilhelmstadt”). wybudowana głównie na odkupionych od wojska terenach wokół placu cesarza Wilhelma.
Obecnie jedynie budowla dawnego Szpitala Miejskiego (dzisiejsza Państwowa Wyższa Szkoła Zawodowa) oraz gmach Poczty przypominają o niezwykłym uroku dawnego Nowego Głogowa („Neues Glogau”).
Zatrzymujemy się teraz przed nr 10 i tym razem znów nie jest to tablica, ale kiosk z makietą nieistniejącej już głogowskiej synagogi.
Owa świątynię wybudowana i konsekrowana w 1892r wspaniale zdobiła tę część miasta i świadczyła o wielkiej randze głogowskiej wspólnoty żydowskiej, gdyż nie była, jak większość podobnego typu obiektów, usytuowana w dzielnicy żydowskiej.
Zaprojektowana została przez berlińskich architektów Abessera i Krögera, na wzór synagogi w Monachium z 1887 roku.
Imponująca budowla (kosztowała gminę ponad 1 mln marek) miała 32 m. wysokości i  mogła pomieścić 300 mężczyzn i 250 kobiet. Trzon synagogi stanowiła masywna część wieżowa, zakończona kopułą. Po bokach znajdowały się dwa nakryte kopułami skrzydła, posiadające oddzielne wejścia. Fasada świątyni wyróżniała się kolorystyką glazurowanych powierzchni ściennych. Nad głównym portalem umieszczono pokaźnych rozmiarów rozetę, według wzornika katedry w Strassburgu.
We wnętrzu niezwykłe wrażenie wywierało tzw. miejsce Święte Świętych, do którego wchodziło się po 20 stopniach. Dolna część kopuły tworzyła kwadrat o boku 10 m.
Szczyt heksagramu nad kopułą wznosił się 34 m. nad poziom ulicy.
Dziś nic już nie przypomina tej wspaniałej świątyni. Została spalona i zbezczeszczona
w czasie Kryształowej Nocy (9 listopada 1938r.), a w następnych latach rozebrana.
W czerwcu w 1944r. jej szczątki wysadzono w powietrze. Obecnie na jej miejscu stoi pomnik zaprojektowany przez głogowskiego architekta – Dariusza Wojtowicza.
Odtwarza on obrys murów synagogi, a w jego centralnej części znajduje się obelisk
z  tablicami w językach polskim i hebrajskim, upamiętniającymi prawie VII wieków historii głogowskich Żydów.

Idziemy teraz wzdłuż skweru Księdza Prałata Zbigniewa Kutzana (dawna część placu Wilhelma) poprzez ul. Piekarską  w kierunku tablicy nr 11.

Stoi ona  na Placu J. N. Umińskiego, generała z czasów kampanii napoleońskiej
i późniejszego bohatera Powstania Listopadowego. Z miejsca, w którym stoimy, mamy znakomity widok na wspomniany już wcześniej zabytkowy gmach Poczty.
Na szczycie jego fasady znajduję się głowa konia, która symbolizuje tutejszą stację poczty konnej. Poczta ta łączyła komunikacyjnie Głogów z Berlinem i Wrocławiem.
Bliżej nas znajduje się betonowy postument, pozostałość  po wysadzonym w powietrze pomniku konnym cesarza Wilhelma. Obok  stała jeszcze do końca lat 50-tych fontanna Frizta Reutera – niemieckiego bajkopisarza, ozdobiona postaciami z jego bajek.
Niestety padła ofiarą rozbiórek.
W kierunku zachodnim od tablicy nr 11 widzimy portal jednego z budynków Starówki, wbudowany w północne skrzydło Kolegium Jezuickiego (późniejszego Fridricianum), a na przeciwległej stronie ulicy Powstańców resztki muru tzw. „Zeughaus”, za którymi mieściło się więzienie.
Idziemy ulicą Powstańców najpierw wzdłuż dawnego Kolegium, a później fasady kościoła Bożego Ciała.
Jedno z trzech zachowanych skrzydeł łączy się z kościołem.
Po reformie oświaty w państwie pruskim Kolegium Jezuickie, wówczas już państwowe stanowiło mocne ogniwo głogowskiego szkolnictwa. Biblioteka Kolegium liczyła ponad 11.500 woluminów, a tylko w latach 1768-1806 zacne mury tej uczelni opuściło blisko 5 tysięcy absolwentów. Zamiejscowi uczniowie Kolegium,  przybywający tu z okolic Opola, Wrocławia, Kłodzka, a nawet z Krosna i Frankfurtu, zamieszkiwali  w Konwikcie Arcybiskupim (obecnie budynek II LO przy ulicy Daszyńskiego).
Warto w tym miejscu wspomnieć o Polakach, którzy za sprawą młodych ludzi
z Wielkopolski, należącej wówczas do Prus, stanowili dość znaczny odsetek braci uczniowskiej. Zatrzymujemy się przed tablicą z nr 12.

Najstarsza wzmianka o kościele Bożego Ciała w Głogowie pochodzi z 1403r. Była to wówczas skromna kaplica.
W 1420r. została ona rozbudowana i spełniała rolę kaplicy zamkowej.
W latach 1696 – 1702, powstał w tym miejscu kościół dla Jezuitów zbudowany
wg. projektu włoskiego architekta Giulio Simonettiego.

Po pożarze w 1711r. świątynię odbudował wrocławski budowniczy J. B. Peinter.
Zachowana do dziś fasada o wyrafinowanych proporcjach i dużej elegancji formy to dzieło
A. Karingera z roku 1730.
Niestety, na skutek zniszczeń wojennych oraz późnego okresu rozpoczęcia odbudowy (1957r.) nie zachowało się prawie nic z wyposażenia świątyni. Obecne elementy wnętrza – ołtarz główny, ławki i ambona - pochodzą z protestanckiego kościoła z Kożuchowa.
Pod świątynią znajdują się dobrze zachowane podziemia – krypty grzebalne (niestety bez sarkofagów), które w czasie II Wojny Światowej zostały zamienione na szpital wojenny.
Można je zwiedzać za zgodą  proboszcza parafii za  pośrednictwem MITiK.
W porównaniu z widokiem  sprzed 1945r. brakuje hełmów,  zdobiących wówczas wieże kościoła. W roku 2009r. zawiązała się grupa inicjatywna w sprawie rekonstrukcji wież
i przywrócenia im dawnego wyglądu. Zapraszam teraz do obejrzenia wnętrza  .

Przechodzimy teraz obok kamieniczki z podcieniami na Rynek w kierunku ruin Teatru Miejskiego. Tam rolę punktu informacyjnego pełni kiosk z makietą (nr 13), prezentującą
okazały gmach Teatru Miejskiego imienia Andreasa Gryphiusa – śląskiego poety barokowego, który przez wiele lat żył i tworzył w Głogowie. Budowę Teatru Miejskiego rozpoczęto w 1799r., którego projektant Krzysztof W. Schultze nadał  teatr w stylu wczesnego klasycyzmu.
Teatr był w swojej historii kilkukrotnie przebudowywany. Najważniejsza przebudowa miała miejsce w roku 1840r., kiedy w wyniku połączenia dwóch kondygnacji utworzono dużą widownię. W latach 1926 – 1928 zamontowano w nim obrotową scenę i zlikwidowano zewnętrzne schody. Warto wspomnieć, że w roku 1843r. w teatrze koncertował Franciszek Liszt, grając na specjalnie skonstruowanym przez głogowianina fortepianie z podwójnym dnem.

Spod teatru przechodzimy teraz przed fronton ratusza.

O  losach tej budowli informuje nas tablica z nr 14.

Początki ratusza sięgają końca XIII w., kiedy wybudowano wieżę – strażnicę. Właściwy kompleks ratuszowy powstał w trakcie dwóch następnych stuleci, a ostateczny wygląd otrzymał w wyniku gruntownej przebudowy w latach 1832 – 1835.
Powstały wtedy dwa kontrastujące ze sobą skrzydła: zachodnie o cechach klasycyzmu pruskiego i wschodnie, zbudowane w modnym wówczas stylu florenckim.
W czasie walk o Głogów w 1945r. ratusz został spalony. Po długotrwałej odbudowie, rozpoczętej jeszcze w latach 80-tych, ratusz ponownie służy mieszkańcom. W podziemiach ratusza zachowały się oryginalne XV-wieczne piwnice na parterze pomieszczenia dawnej Piwnicy Ratuszowej („Ratskeller”) ze sklepieniami sieciowymi, oraz z rzadkim na Śląsku sklepieniem kryształowym.
W czasie pobytu wojsk francuskich w latach 1807 – 1814, stacjonujący tam żołnierze wyżłobili szablami, widoczne do dziś, spore wgłębienia w kolumnach.
Obecnie w tych pomieszczeniach rozpocznie działalność restauracja „Pod Starym Głogiem”.

Prawdziwą ozdobą ratusza jest Sala Rajców, którą można okazjonalnie zwiedzić za pośrednictwem MITiK (tel. 0-76 7265 451), mieszczącej się przy wejściu do ratusza od strony północnej.

Zapraszamy teraz na wirtualny spacer po ratuszu  .
Zarówno na ścianie frontowej, jak i w Sali Rajców, widoczny jest herb Głogowa. Jest to tarcza dzieloną krzyżem prostym na cztery pola, z małą centralną tarczą, na której w środku widnieje złoty inicjał „G” na czerwonym tle.

Pierwsze pole tarczy jest niebieskie i przedstawia Madonnę w koronie, stojącą na srebrnym półksiężycu i trzymającą Dzieciątko i berło. Postacie otoczone są promienistą, złotą aureolą.
W drugim polu znajduje się śląski, czarny orzeł na złotym tle. Na piersi orła widnieje srebrny półksiężyc, na nim krzyż. Na trzecim, czerwonym polu widnieje łeb byka. Czwarte pole koloru niebieskiego, przedstawia  kruka siedzącego na złotej gałęzi z trzema sękami.
Kruk skierowany do wewnątrz.
To znak rodowy Korwinów (Maciej Korwin zdobył Głogów i przyłączył go do korony czeskiej).
Oprócz herbu miasto posiada własną flagę, którą jest biało-czerwona szachownica o ilości pól 8x5. Kożystając z obecności w Ratuszu zajrzyjmy do gabinetu Prezydenta Miasta Głogowa. Wychodzimy teraz z ratusza i przechodzimy do wieży ratuszowej.
To druga, co do wysokość, wieża ratuszowa w Polsce. Mierzy 80,65m. Natomiast taras widokowy, do którego prowadzą 283 schody, skąd podziwiać możemy panoramę miasta i okolic, znajduję się na wysokości 47m.
Wieża w swojej historii była jeszcze wyższa. Z historycznych pozostałości przetrwały jednak tylko fragmenty XIII-wiecznych murów lochu. Przez stulecia pełniła nie tylko funkcję estetyczną, zdobiąc centrum miasta, ale stanowiła również znakomity punkt obserwacyjny, służący do ostrzegania mieszkańców Głogowa o niebezpieczeństwach, pożarach, powodziach i innych kataklizmach. Oryginalna wieża, jak większość obiektów zabytkowych Głogowa, padła ofiarą wojny, a jej los przypieczętowały również powojenne decyzje. Połowę wysokości straciła  już drugiego dnia oblężenia miasta w lutym 1945r., natomiast jej pozostałości, jako elementy zagrażające bezpieczeństwu, wysadzono w powietrze na początku lat 60-tych.

Dokładnej daty nie znamy,  chociaż zachowała się fotografia  tamtego wydarzenia.

O tym wszystkim przeczytacie Państwo na tablicy nr 15, kończącej naszą miejska trasę turystyczną.
Zapraszamy teraz do środka wieży i na taras.  .
Po wielu latach rekonstrukcji została udostępniona po raz pierwszy do zwiedzania w czerwcu 1998r.
Tuż przed wyjściem na taras widokowy obejrzymy panoramę miasta z lat 1912 – 1914 oraz zdjęcie lotnicze z 1930r. Dzięki nim mamy okazję do porównań uroku dawnego Głogowa
z urodą współczesnego miasta. Widok z Wieży pozwala nam również zaobserwować, że Głogów leży na granicy dwóch krain geograficznych. Na południu rozpościerają się Wzgórza Dalkowskie a na  północy znakomicie widać Dolinę Odry.
Imponujący widok z Wieży Ratuszowej pozwala nam zachwycić się pięknem nowoczesnego miasta i zadumać się nad jego bogatą historią.

ENGLISH

Welcome to our town, Głogów, a place of over 1000 years’ history.

The first documented record of urbs glogua comes from Thietmar of Merseburg’s chronicles, written over 1000 years ago. Therefore, 2010 marks Głogów’s important, millennial anniversary.

I invite you to take a stroll along the Municipal Tourist Route, from the Ostrów Tumski islet, formerly being the place of the settlement of the Slavic tribe of Dziadoszanie, to the Town Hall with Poland's second highest Town Hall Tower, a magnificent Councillor Room and a cellar decorated with unique ceilings, where you can rest and enjoy the delicious food in a stylish restaurant, after you have completed the tour.

Once you have found the location marked no. 1 on the town plan, you will see a monumental building in front of you. It is St. Mary’s Collegiate Church, a temple which used to provide Christians with shelter and has been a place to worship since the religion appeared in the country during the reign of the Piast dynasty.

We will begin by visiting the underground area to find the ruins of the stronghold’s church, discovered after the flood in 1997. This is a magical moment. We are inside a church erected at the end of the 11^th century where the first, wooden places of worship used to stand. This is where the old kings and dukes participated in mass – Mieszko I of Poland, Bolesław I Chrobry, Mieszko II Lambert, Bolesław II Krzywousty.

We will also see one of the greatest Poles - Pope John Paul II, asking God to grant the world peace.

This event was commemorated by a carving on a bronze door, located at the temple’s northern nave.

The main bronze gate is decorated with images showing 17^th century Głogów, major characters in Lower Silesian history, and the great people thanks to whom the Collegiate Church, which suffered major damage in 1945, can continue to be renovated.

Among these, we will find Hedwig of Andechs, who had her son Henry II the Pious christened at this church, St. Edith Stein, and the Servant of God Wilhelm Pluta, who as the Ordinary of the Zielona Góra–Gorzów diocese ordered the renovation of the Collegiate Church. There are also portraits of Professor Olgierd Czerner and Prelate Ryszard Dobrołowicz, who together helped in reconstructing this magnificent temple.

Currently, the renovation is managed by Canon Rafał Zendran, who also organizes tours of the interior of the church (he can be reached at +48 768340710).

The coloured glass mosaic over the main door depicts the painting “Madonna of Głogów” by Lucas Cranach. The original painting can be seen in the Pushkin Museum of Fine Arts in Moscow.

Right next to the main door, we can find the tombstone of Duchess Margaret of Cilli – one of the few remaining fragments of the church’s original, rich architecture.

The door in the Collegiate Church’s south section is also notable. They depict the church’s patron saints – Saint Mary and Saint Jerome.

We will now enter the temple, erected in its present shape between 1440 and 1488. We can see that the renovation process has still not been completed.

The current stage covers the reconstruction of the sacristy’s ceiling and the St. Sebastian Chapel.

Near the St. Mary’s Chapel, there stands a symbolic replica of a Medieval siege engine, depicting children tied to the structure. This event is described in the chronicles of Gallus Anonymous. It took place when the army of Henry V, Holy Roman Emperor, used the stronghold’s children, who were held hostage during an ongoing armistice, as human shields.

The stained glass in the north nave shows the Saints of the Polish Catholic Church.

And now, we invite you to take a virtual tour of the temple

If you wish to find out more, go to www.kolegiata.com.pl/

The Apostolate of the Suffering runs the John Paul II “Home for the Healing of the Ill” (Dom Uzdrowienie Chorych), located in the vicinity of the Collegiate Church, near Prelate Luigi Novaresse street. Luigi Novaresse, the Patron of the Apostolate, is depicted on one of the presbytery’s stained glass windows (shown meeting Pope John Paul II). The Home provides rehabilitation and a religious retreat for up to 120 people at a time, mostly those suffering from various disabilities. It is also the site of conferences and creative symposia.

Upon prior registration, it also offers accommodation and catering for tourist groups (www.cisi.pl , +48768334795).

This area takes on a special beauty at nighttime, thanks to the temple’s amazing lighting.

We are now leaving Ostrów Tumski, and following the town plan, we are crossing the pink “Tolerance Bridge” entering the Castle of Głogów Dukes. Before World War II, the bridge was named after Hinderburg, the President of the Weimar Republic, formerly a student at Głogów’s gymnasium. By the bridge, on the islet’s side, there is a statue of Saint John of Nepomuk, erected in 2003 by the Głogów Regional Society and the Brotherhood of Saint John of Nepomuk (former statue was destroyed in 1945).

Dariusz Maściuch’s sculpture may look controversial, as it strays from the original. On the right side of the bridge, we can see the old wharf and a passenger ramp. Since 2000, a boat sets out from here for a short Odra river voyage. These voyages are very popular, both among tourists and Głogów locals. The voyages are organized during Głogów Days and many other holidays.

We are now stopping at the board no. 2.

We will learn about the Castle of Głogów Dukes, which is currently a seat of the Museum of Archeology and History. The castle was built during the time of the grand Głogów Duchy, and served many famous historical lords, including Sigismund Jagiellon, later King Sigismund I the Old (the Duchy was his fief), Napoleon Bonaparte, or King Frederick II of Prussia.

The original castle was erected in the 13^th century, but it was soon destroyed in the great fire of 1291.

The renovated structure was the seat of the lords of the Głogów Duchy, and then housed the governors sent by Głogów’s Czech and Austrian lords.

In its present shape, the castle is similar to the 17^th century building, which was transformed from the seat of kings into a mansion.

The “Hunger Tower” (Wieża głodowa) took its name from the event in 1488, when Duke Jan II the Mad imprisoned seven unyielding Głogów councilmen, who had refused to recognize the Duke’s sons-in-law rights to succession. Six of them died of starvation. The one who survived funded the St. Nicholas chapel, located at the outskirts of the town.

A few years later, Jan Karnkowski, one of the plenipotentiaries of John I Albert of Poland (the later King of Poland), imprisoned the town’s mayor and several councilmen in the Hunger Tower.

The councilmen managed to effect their release, but the mayor was beheaded. The execution was carried out in the castle’s courtyard.

Today, the castle is used as a place where historical exhibitions and education classes take place (“History Lessons at the Castle").

The Museum presents both the town’s history, and the treasures that were found in this region (the first one, consisting of over 20 thousand late Medieval coins, was discovered on October 23, 1987, in one of the allotments near Piastów Śląskich housing estate). In 2009, on the 900^th anniversary of the Defence of Głogów, the collection was extended with a model of the Głogów Stronghold, presenting historical siege.

The museum is open from Wednesday to Sunday between 10:00 A.M. and 5:00 P.M. Tickets are PLN 2,5 (children) and PLN 6 (adults).

You can learn more about the Museum and its history at www.muzeum.glogow.pl

We will now take a short stroll through the Old Town.

Leaving the Castle, we are heading right, toward the Children of Głogów statue, built in 1979, on the 870^th anniversary of the Defense of Głogów, and designed by Bulgarian sculptor Dimitri P. Vacew. The statue was thoroughly renovated in 2009.

Additionally, a time capsule filled with documentation describing its construction and renovation, along with several publications in honour of the 900^th anniversary of the Defense of Głogów, including a commemorative coin was integrated into the structure.

The statue symbolizes the sacrifice of the children and defenders of the Stronghold, and it was constructed to resemble a siege engine. One of its most important elements is a board with the Polish and Latin versions of an excerpt from the chronicles of Gallus Anonymus: "…IT WILL BE MORE HONORABLE FOR BOTH THE DEFENDERS AND THE HOSTAGES TO DIE BY THE SWORD THAN TO BUY THEIR WRETCHED LIVES BY SURRENDERING THE STRONGHOLD AND THEN SERVING THE FOREIGNER…”

Głogów’s local and national holiday celebrations are traditionally held at the square in front of the statue.

We are now continuing towards board no. 3

We are standing in front of the remains of the St. Peter’s church, discovered in the 1970s, and converted into the Saint Pilgrim’s Library in 2006, a unique monument dedicated to Pope John Paul II.

The idea of the monument is to provide a place where Pope’s thoughts are collected, in the form of quotations graven on bricks modelled to look like book spines, forming a wall surrounding the ruins of the St. Peter’s church.

Admiring the surviving fragments of the ramparts along the Zamkowa street, we are heading to board no. 4, where we can see an outline of the Medieval town.

The town’s buildings were surrounded by a moat, which served as a great defensive measure, but also stifled the town’s outward development. Four gates led into the Medieval Głogów, but almost nothing but their names has survived to the present day.

We are now going towards the underpass below the 12 National Trunk Road, at Brama Brzostowska street. The underpass will take us to an area near Grodzka street, one of the two parts of the Old Town, nowadays separated by the trunk road.

There, you will see Głogów’s coins built into the pavement.

A new tradition says that if you step on each of them with your right foot, you will have financial luck.

Among the 10 coins from Głogów’s mint, there is a 13^th-century Henry III, Duke of Silesia-Glogau’s quarter-piece, a Ferdinand II, Holy Roman Emperor’s haller, and a Sigismund Jagiellon’s grosz.

The coin located right at the entrance to the Market Square bears Głogów’s past and current five-field coat of arms.

Heading towards the Town Hall, we are turning right from Grodzka street into Garncarska street, continuing towards the Lapidarium of the Schlifflein Christi (Christ’s Boat) Protestant Church.

The no. 5 is not signified by a board in this case, but a glass stand containing a model of the church.

The inscription on the model informs us that the temple was designed by the famous Carl Gotthard Langhans (1732-1808), known for monuments such as the Brandenburg Gate.

Following the Peace of Augsburg treaty, the town’s Protestants gained the right to build the Church of Peace (one of the three in Lower Silesia, with the others located in Jawor and Świdnica). In 1758, the church burnt down in a town fire.

The cornerstone for the new temple was laid on August 29, 1764, and the building was consecrated and made available for the worshippers on February 14, 1773. The major part of the construction was sponsored by King Frederick II of Prussia, known as Frederick the Great, who had incorporated Głogów into his lands in 1761.

The church, measuring 25 by 50 meters, with two steeples on its western section, held up to 5000 people. It took heavy damage in 1945, and was finally dismantled in the 1960s.

The Lapidarium, built where the temple once stood, holds a series of modern sculptures entitled “The Human Condition.”

Board no. 6 is located in the town’s moat.

We are heading towards the Courthouse, strolling along Kutrzeby street and the moat, whose remaining section, along with two of the 9 original bastions – the Sebastian and the Leopold – were transformed into a park.

We are passing by the front of the Courthouse, measuring over 80 meters, which used to be decorated with a magnificent risalit depicting the allegorical Justice. We are stopping by a board no. 7.

The building is based on the Berlin AEG department. It is important to point out that this magnificent structure, designed by Wilhelm Wagner, one of Głogów’s famous architects (another being Eugene Griesinger), was one of the buildings which created the new architectural identity of the town.

Under the Courthouse, on the moat’s side, there is a postern, a door to an underground passage leading into the town.

There is a 1814 board next to the currently bricked-up passage, placed there after the surrender of the French army during the Napoleonic Wars.

Importantly, Głogów was the last Prussian stronghold that returned to Prussia after the 1806-1814 occupation.

We are now passing into the Staromiejska street, and heading towards the ruins of the St. Nicolas Church, located in the southern section of the Old Town, in the close vicinity of the ramparts. The whole church is constructed of bricks measuring 29x15x9, laid out in a Gothic style. Although the dimensions are identical, several types of bricks were used: from well-burnt, dark crimson bricks, to the lighter bricks set in the diamond patterns in the Mater Dolorosa and Our Lady of Loreto chapels.

All the ceilings in the naves, choir, and chapels, as well as the north wall of the main nave, are made of baroque brick.

The design of the main nave and the choir are typical of basilica architecture.

The hall and the choir are both four-bay structures.

On the main nave’s west part, there is a five-storey, square-based inner tower. The hall and choir are surrounded by irregularly spaced late 14^th-century and 15^th-century chapels.

The oldest parts of the church are the naves, the lowest two stories of the tower, and the choir.

The nave structure is clearly divided by the intricately molded arcades, supported by 8 pillars.

The architecture of the St. Nicholas Church clearly resembles other structures of the Margraviate or Western Pomerania.

Board no. 8 tells us about numerous damages and fires the church suffered and about the townspeople who always reconstructed the temple.

Its oldest, Romanesque section, located in the surviving part of the northern nave, was adjacent to Solny square (Plac Solny), and was the center of a trading settlement that long preceded the town recognized by Magdeburg rights in 1253.

Tours of the ruins of the church are possible on a prior reservation at the town’s Center for Cultural and Tourist Information (+48767275451).

Since the damage taken in 1945, the church has been in ruins, which are periodically protected to ensure safety. The remains retained their Gothic shape, as well as the influence of the reconstructions in the Middle Ages and later periods.

There is also a surviving Gothic wall, parts of the Gothic and baroque ceilings, the northern inner-nave arcade, and a partially destroyed tower.

The 2009 renovation was the beginning of the realization of a plan to revitalize the church and make it into the center of local social and cultural activity within the next few years.

During our stroll, please look at the ring of chapels around the three-nave hall church. Some of them, like the Curate or Loreto Chaples, are a testimony to Głogów’s great spirituality, but their underground chambers are also a place where the graves of the Church’s donors and benefactors are located.

During the archeological excavations of 2008, it was revealed that one of those chambers was the final resting place of Georg von Rostock, one of the stronghold’s 17^th-century commanders.

We are continuing along the ramparts on Starowałowa street, heading towards the Szpitalna Gate and board no. 9.

It is important to point out that the ramparts were reconstructed in the 1970s. The program for the renovation of Głogów’s Old Town, drawn up in the 1980s by a group of young members of the Union of Polish Architects, included plans for the reconstruction of the old street network, and generally stressed the restoration of historical buildings.

Three of such buildings can be seen from where we are now: the St. Nicholas Church, the Corpus Christi Church and the Town Hall with its tower.

The board depicts the town, protected by ramparts. These were most probably constructed at the end of the 13^th century. They were covered by crenellation of 1.2 m in height and approximately 1 meter in thickness.

The most vulnerable sections of the ramparts were reinforced by keeps.

The ramparts included about 17 keeps, opening into the interior, as well as 9 towers.

There are three keeps in the sections of the ramparts that have survived to this day.

The renovation of the Old Town is being carried out by independent developers, and each particular investor bears the risk of the sale of all the erected buildings. The new buildings are located on streets whose names have been restored to their old, historical Polish versions.

Walking along Rzeźnicza street, we are passing by the town’s market. We are going towards H. Kołłątaj street, near the site of the former Betania Catholic Hospital, and heading to another lapidarium, dedicated to the town’s no longer existing synagogue.

This is a part of the “New Town" (Nowe Miasto), also known as the Wilhelmstadt (Miasto Wilhelma), built on land around the Wilhelm square, purchased from the army.

Today, only the former Town Hospital building (now a public college) and the Post Office remind us of the former New Głogów (Neues Glogau) charm.

We now stop in front of no. 10, again not a board, but a stall containing a model of Głogów's synagogue.

This temple, built and consecrated in 1892, was a beautiful ornament of this part of the town, and served as a proof of the high position of Głogów's Jewish community, since it was not located in the Jewish district, as it was the case with many synagogues in the region.

It was designed by two architects from Berlin, Abesser and Kröger, based on the 1887 Munich synagogue.

The impressive structure (which cost the municipality over 1 million marks) was 32 meters in hight, and provided room for 300 men and 250 women. There was a domed steeple at the heart of the synagogue. There were two domed wings with separate doors. The front of the temple was covered with beautiful, multicolored glazed ceramic tiles. A large rosette was placed above the main portal, modelled after the one on the Strasbourg Cathedral.

A magnificent “Holy of Holies,” was reached via a staircase of 20 steps, was one of the most impressive elements of the interior architecture. The base of the dome was a square of 10-meter sides.

The top of the hexagram above the dome was located 34 meters over street level.

Nothing of this wonderful temple has survived to this day. It was burnt and desecrated during the Kristallnacht (November 9, 1938) and dismantled within the next few years.

Its remains were blasted in 1944. In its place, there is now a statue designed by Głogów’s architect Dariusz Wojtowicz.

The statue depicts the outline of the synagogue, and contains an obelisk in its center, with plates in Polish and Hebrew commemorating approximately 700 years of the history of Głogów’s Jewish community.

We are continuing along the Prelate Zbigniew Kutzan square (formerly part of the Wilhelm’s Square), and then take Piekarska street to reach board no. 11.

It is located on J. N. Umiński Square, named in honour of a Napoleonic general and later November Uprising hero. This place offers a wonderful view of the antique Post Office building mentioned before.

The horse head at its top symbolizes the local horse-delivered mail station. This mail delivery network connected Głogów with Berlin and Wrocław.

Much closer, we can find a concrete base, which is all that has remained of the blasted statue of a horse-mounted Emperor Wilhelm II. Up to the 1950s, this area also included the Fritz Reuter fountain, named in honour of the German children’s story writer, and decorated with depictions of characters from his work.

Sadly, the fountain was later dismantled.

To the west of board no. 11, we can see the portal of one of the Old Town’s buildings, integrated into the north wing of the Jesuit College (later the Fridricianum), and on the other side of Powstańców street, we can see the remains of the Zeghaus wall, surrounding the area of a former prison.

We are now continuing down Powstańców street, first along the former College, and then passing by the façade of the Corpus Christi Church.

One of the three remaining wings is connected to the church itself.

Following the Prussian education reform, the nationalized Jesuit College was an important part of Głogów’s education system. The College library had over 11,500 books, and just between 1768 and 1806, almost 5000 alumni graduated from this renowned school. Students from out of town, arriving from places such as Opole, Wrocław, Kłodzko, and even Krosno and Frankfurt, lived in the Archbishop's Convent School (nowadays the II Secondary School on Daszyńskiego street).

It is important to stress that a considerable number of the students were Polish, coming from the Greater Poland area, then part of Prussia. We are stopping in front of board no. 12.

The oldest record of Głogów’s Corpus Christi Church comes from 1403. At that time, it was merely a small chapel.

It was extended in 1420 to serve as the castle’s temple.
This is where the Jesuit church designed by the Italian architect Giulio Simonetti was built in 1696-1702.

Following the 1711 fire, the church was reconstructed by a builder from Wrocław, J. B. Peinter.

The surviving façade, with its sophisticated shape and high formal elegance, was created by A. Karinger in 1730.

Unfortunately, due to wartime damage and the belated start of the reconstruction process (1957), almost none of the temple’s interior elements have survived to this day. The main altar, pews and the pulpit currently found inside come from a Protestant church in Kożuchów.

The well-preserved cellars under the temple contain burial chambers (unfortunately, without any sarcophagi), transformed into a military hospital during World War II.

Tours are available upon the parson’s approval, via the Centre for Tourist and Cultural Information.

The structure does not have the cupolas that the steeples were covered with before 1945. In 2009, a community group was organized to push forward the reconstruction of the steeples and bring back their former architecture. Now, let’s take a look inside

We are now passing by a tenement house with arcades, heading through the Market Square towards the ruins of the Town Theatre. We will soon reach no. 13, the stall containing a model of the massive Andreas Gryphius Town Theatre, named after a Silesian Baroque poet, who lived and composed in Głogów for many years. The construction of the Theater began in 1799, and its designer, Krzysztof W. Schultze, gave the building an early Classicism style.

The theatre was renovated multiple times. The most major reconstruction was carried out in 1840, when the merging of two of the stories created a spacious audience area. Between 1926 and 1928, the theatre was equipped with a revolving stage, and the external staircase was removed. Interestingly, Franz Liszt played a concert here in 1843, using a specially designed piano constructed by a citizen of Głogów.

We are leaving the theatre and stopping in front of the Town Hall.

A Board no. 14 presents the history of this building, reaching back to the late 13^th century, when a watchtower was erected. The actual Town Hall complex was created within the next two hundred years, and gained its final shape in a thorough reconstruction in 1832-1835.

This is when two contrasting wings were created: the west Prussian Classic wing and the east wing, in the Florentine style, popular in that period.

The Town Hall was burnt during the 1945 defence of Głogów. Following a long reconstruction, initiated in the 1980s, the building can now serve its purpose again. The area under the Town Hall contains original 15^th-century cellars, located at the ground level of the former “Town Hall Cellar” (Ratskeller). Their architecture includes net vaults and diamond vaults, a rarity in Silesia.

The French soldiers stationed in the building between 1807 and 1814 carved some of the pillars with their sabers.

These chambers are the current location of a stylish restaurant.

One of the Town Hall’s most beautiful elements is the Councillor Room, located by the entrance to the north section of the building. Tours of the Room can be arranged through the Centre for Tourist and Cultural Information.

Let's begin a virtual stroll around the Town Hall .

Głogów’s coat of arms can be seen both on the front wall and inside the Councilor Room. It is a shield divided into four fields by a cross, with a small centre shield displaying a golden “G” on a red background.

The first field is blue, and depicts a Madonna with crown, standing on a silver crescent holding the Baby Jesus and a sceptre. The characters are surrounded by a radiant gold halo.

The second field contains the black Silesian eagle on a green background. There is a silver crescent with a cross on the eagle’s chest. The third, red field has the head of a bull, and the fourth, blue field shows a raven sitting on a golden bough with three knags.

The raven is facing inwards.

This is the emblem of the House of Corvinus (Matthias Corvinus conquered Głogów and made it part of the Czech state).

In addition to the coat of arms, the town has its own flag – a red and white chequered field of 8 by 5 squares. We are now entering the Town Hall Tower.

At 80.65m, it is the second highest Town Hall Tower in Poland. The viewing deck, located at 47 meters and accessed through a 283-step staircase, shows a panoramic view of the town and its surroundings.

The tower was actually higher in the past. However, only parts of the 13^th-century dungeon walls have survived of the original structure. For many centuries, the tower was not only a magnificent decoration of the town’s centre, but also served as a great observation point, warning the townspeople of coming dangers, fires, floods and other natural disasters. The original tower, like most of the ancient Głogów architecture, was damaged during the War, and later decisions ultimately sealed its fate. Half of it was gone by the second day of the February 1945 siege, and the rest was deemed a safety hazard and blown up in the early 1960s.

The exact date of the destruction is unknown, although photographs of the event have survived.

You can find out about the history of this place by reading board no. 15, which also serves as the conclusion of the municipal tourist route.

You are welcome to enter the Tower and enjoy the beautiful scenery from the viewing deck.

After many years of renovation, the Tower was first made available for tourists in 1998.

Right before the entrance onto the viewing deck, we are passing a panorama of the town as it was between 1912 and 1914, as well as a 1930 aerial photograph. These images let us compare the charm of the old Głogów against the town's present beauty. The view from the deck also demonstrates that Głogów is located at the border of two different geographical regions, with the Dalkowskie Hills to the south, and the Odra Valley clearly visible to the north.

Admiring this magnificent view, we are delighted by the beauty of modern Głogów, and contemplate the town’s rich and long history.