Lower Silesia - inheritance of the past in remains

Bogomice (nie istnieje) - powiat głogowski

vor 1945 Biegnitz - Kreis Glogau

Nie każdej miejscowości dane było trwać wiecznie.  Wysoki stopień skażenia środowiska naturalnego spowodowany sąsiedztwem Huty Miedzi Głogów doprowadził do wysiedlenia mieszkańców wioski. Proces ten nastąpił w drugiej połowie lat 80-tych ubiegłego stulecia. Pojedyncze relikty świadczące o istnieniu tu miejscowości w postaci zrujnowanych domów czy przydrożnego drewnianego krzyża tkwiły tu jeszcze w 2002 roku. Dziś trudno jest doszukać  się tu śladów pobytu ludzi. Z ich odejściem przepadła cała 800-set letnia historia wioski, której i tak nikt z powojennych mieszkańców nie znał.

Pałac w Bogomicach - zdjęcia sprzed 1945 roku i ostatnie fotografie przedstawiające dokładne miejsce po pałacu. Przez wiele pokoleń należał do rodziny von Jagwitz.

Zdewastowany mały cmentarz w Bogomicach.

Wśród pól w drodze do Bogomic - krzyż z 1854 roku.

Tekst przemowy wygłoszonej 2 maja 2008 roku przez Gabriele von Altrock-Jagwitz w trakcie uroczystość poświęcenia krzyża pamiątkowego, poddanego renowacji.

„Krzyż, przy którym się zebraliśmy ufundował Fryderyk von Jagwitz z Bogomic (1819-1881). Wystawił go na swoim polu – dokładnie w miejscu, gdzie zatrzymała się wielka woda.
Latem 1854 roku niszczycielska powódź zalała rozległe połacie pól między Serbami, Grodźcem Małym, Rapocinem i Bogomicami. Woda zabrała część plonów. Ludności zagroziła bieda. Przybył tu wówczas pruski król, aby nieść pocieszenie, obiecał przy tym materialną pomoc. Ponadto powstała wśród ludzi powszechna chęć niesienia sobie wzajemnie pomocy. Kiedy powódź się skończyła, w podzięce za to Bogu i za zachowanie mieszkańców wsi przy życiu, Fryderyk von Jagwitz postawił krzyż. Stanął on między dwoma lipami; jedną z nich z czasem zniszczyło uderzenie pioruna.
Krzyż przypomina nam równocześnie o tym, jak bezsilni jesteśmy wobec gwałtownych żywiołów przyrody, i że powinniśmy wznosić prośby o Bożą opiekę, gdyż bez niej wszystko jest daremne.
Pragniemy tu wspomnieć osobę fundatora. Fryderyk von Jagwitz (1819-1881) był właścicielem tutejszych dóbr ziemskich, Związany był ściśle z Ziemią Głogowską, piastował stanowisko starosty powiatu głogowskiego. Jako starosta zobowiązany był przez część roku stale przebywać w Głogowie w siedzibie starostwa, toteż znał on tę ziemię i ludzi z własnego doświadczenia. Znany był przy tym jako wyborny mówca. Starał się sprawiedliwie, z chrześcijańskim nastawieniem wobec ludzi, sprawować swój urząd. Napisano o nim, że występował w imieniu mieszkańców w każdego rodzaju sprawach, przy czym nie zważał, czy to lub tamto podobało się rządzącym. Ceniony był w całym powiecie za swoją praworządność i roztropność w gospodarowaniu publicznymi funduszami. M.in. wypowiedział się przeciwko budowie drogi bitej z Głogowa do Skidniowa, przez Bogomice, aby nie powstało wrażenie, ze działa we własnym interesie. Jego zachowanie zyskało mu poważanie i stało się dla wielu przykładem. Nowoczesna droga powstała dopiero po jego śmierci.
Skutkiem wielkiej powodzi było również wybudowanie następnie nowego wału. Jagwitz wykupił wówczas stare koryto Odry, zamierzając splantować teren i pozyskać nowe ziemie uprawne. Do tego wprawdzie nie doszło. Stary wał istniał jeszcze za czasu naszej młodości Znajdował się on na końcu pałacowego parku i był o wiele niższy od nowego , istniejącego również obecnie. W 1864 r. Jagwitz został przewodniczącym związku wałowego, mającego pieczę nad wałem na odcinku od Wilkowa do Siedliska. Związek odpowiedzialny był za stały dozór i utrzymanie wału. Ponieważ wał powinien posiadać godną zaufania stałą ochronę prze ciągle możliwym niebezpieczeństwem powodzi. Również nasz ojciec, Wilhelm von Jagwitz-Biegnitz sprawował stanowisko przewodniczącego związku wałowego.
Niszczycielska powódź roku 1854 obecna była we wspomnieniach mieszkańców Bogomic do 1945 roku. Żywa był opowieść o tym , jak to w pobliżu folwarku zwanego Weinbergvorwerk (Winowo) nastąpiła wielką erupcje ziemi, spowodowana przez wodny żywioł: w powstałej nagle wyrwie 8-metrowej głębokości, utworzył się kolisty staw. Nazwany został „okrągła dziura” i istnieje do dziś.
Jagwitz był również znany z prowadzonego własnym, przemysłem wydobycia rudy darniowej. Jako materiał, użyta ona została do budowy stajni, domu dla czeladzi i innych budynków we wspomnianym folwarku. Jagwitz był niezmordowanym pracownikiem. Zmarł w 1881 r. na atak serca w swoim biurze w Głogowie. W uroczystym orszaku pogrzebowym, odprowadzony został na tutejszy cmentarz miejsce wiecznego spoczynku. Trumna była wieziona z Głogowa przez czterokonny zaprzęg. Orszakowi towarzyszyły dźwięki dzwonów z okolicznych kościołów, asysta orkiestry, duchowieństwa obydwu wyznań, licznych oficjeli, wojskowych oraz mieszkańców wsi.
Od 1854 roku minęły 154 lata . Zaszły niezwykle i zasadnicze zmiany historyczne. Daremnie szukamy dawnych śladów. Nie istnieje wieś Bogomice, cmentarz i grób naszego przodka. Ufundowany przez niego krzyż jest jedynym widomym świadkiem znajdującej się tu wsi. Świadczy o określonym człowieku, który poprzez swoją chrześcijańską postawę i świadectwo może także dla nas pozostawać przykładem. Przede wszystkim jednak krzyż jest i symbolem nieprzemijającej pośród dziejowych burz obecności Boga. Trwajmy przy krzyżu! Niech ten Krzyż-Symbol stanowi drogowskaz w naszym życiu”.

(Gabriele von Altrock-Jagwitz), tłum. Antoni Bok.

Zdjęcia wykonane w 2014 roku.

Dokładne miejsce po przystanku kolejowym w Bogomicach. Linia kolejowa Głogów - Sława - Kolsko miała tutaj swój przystanek. Dziś tyle z niego pozostało - ocalałe fragmenty torowiska.

Weinberg Vorwerk (pozostałość zabudowy gospodarczej) - na łuku drogi  przy drodze z Bogomic do miejscowości Ceber. W latach powojennych był to tzw. majątek Winowno.

Zdjęcia pochodzące z czasopisma Neuer Glogauer Anzeiger.