Dolny Śląsk - dziedzictwo przeszłości utrwalone w zabytkach

Niederschlesien - die Erbschaft der Vergangenheit in Denkmälern verewigt

Lower Silesia - inheritance of the past in remains


 

Kłopotów - powiat lubiński

vor 1945 Klaptau - Kreis Lüben

 

       

Dokładne miejsce po dworze w Kłopotowie raz obiekt na archiwalnej widokówce.


   

Brama wejściowa na niema całkowicie zlikwidowany cmentarz byłych niemieckich mieszkańców Kłopotowa.


       

Miejsce po innym obiekcie zlokalizowanym obok Kłopotowa tzw. przed 1945 rokiem Lönshof.


Kaplica pw. św. Dominika Savio

Usytuowany w centrum wsi budynek kaplicy został wzniesiony w latach 2000 – 2002 według projektu opracowanego przez mgr inż. Andrzeja Marca i mgr inż. architekta Sławomira Mizielińskiego. Pomysłodawcą koncepcji założenia był mgr inż. Julian Tomaszewski. Ostateczne prace związane z zagospodarowaniem i urządzeniem terenu wokół kaplicy zakończono dopiero w roku 2004. Ta niewielka, zgrabna świątynia zbudowana została na rzucie prostokąta w miejscu wcześniejszej kaplicy drewnianej. Jest to obiekt parterowy jednonawowy z wyodrębnionym, węższym prezbiterium, zakończonym pięciobocznie. Na osi głównej świątyni od strony zachodniej dobudowana jest niewielka, prostokątna kruchta. Cała Kaplica kryta jest dachem z powlekanej blachy dachówkopodobnej, z małą sygnaturką na kalenicy. We wnętrzu kaplicy na uwagę zasługuje wykonany z marmuru ołtarz, kazalnica (ambonka), stojak pod paschał oraz cokół (postument) pod figurę patrona świątyni, św. Dominika Savio, którą sprowadzono z Włoch.

Tekst umieszczony za zgodą autora z publikacji - Świątynie powiatu lubińskiego. Henryk Rusewicz, Lubin 2006


 

Archiwalne widokówki i zdjęcia

Historische Ansichtskarten und Fotos

   



KŁOPOTÓW

Dawne nazwy miejscowości

Clopotovo, Claptouo - 1267, Cloptow - 1362, Claptov - 1388, Clopptaw - 1410, Klaptkau - 1789, Klaptau - 1830, 1845, do 1945 r.

Historia wsi i dóbr

Miejscowość wzmiankowana po raz pierwszy 19 marca 1267 r., w dokumencie papieża Klemensa IV potwierdzającym prawo klasztoru trzebnickiego do dziesięciny ze wsi Clopotovo. W 1291 r. wymieniona jako wieś lokowana na prawie niemieckim (K. Klose), powstała prawdopodobnie na starszym korzeniu i została powiększona przez nowych osadników. Wymieniona w urbarzu trzebnickim z 1410 r. obejmowała 23 łany, a do wsi należał też 11-łanowy folwark Mockenberg (Miroszowice). Według spisu z 1613 r. sporządzonego dla księstwa legnickiego w Kłopotowie mieszkało 8 kmieci. W l. 1630-1634 wieś dotknęła epidemia dżumy. W 1789 r. osada liczyła 6 kmiecych gospodarstw pańszczyźnianych, 7 zagrodników, 5 chałupników i 4 wyrobników.

W 1925 r. założono cmentarz przy drodze prowadzącej do Księginic.

Dobra ziemskie w 1291 r. znajdowały się w posiadaniu dworzanina księcia głogowskiego Alberta Lisko, który sprzedał Haynowi 3 łany frankońskie. W 1360 r. wymieniony został Mikołaj z Kłopotowa, występujący jako świadek nadania oprawy wdowiej Katarzynie Leyske z Czerńca. Następnym właścicielem dóbr był Burgold de Benetindorff, który sprzedał Szymonowi de Soryn 8 łanów czynszowych wraz z ogrodem. 4 maja 1366 r. wdowa po Burgoldzie Katarzyna nadała Szymonowi dalsze 3 łany. W 1789 r. wzmiankowano folwark pański z domem dla urzędników dworskich, który stanowił własność hrabiny von Zedlitz z Czerńca. Następnie w l. 1830-1902 majątek należał do rodziny von Nickisch-Rosenegk z Czerńca, przy czym w 1830 r. jako właściciel wymieniony został starosta powiatowy Karl Heinrich Gottlieb von Nickisch-Rosenegk, a w 1845 r. czterej bracia von Nickisch-Rosenegk. Następnie dobra przeszły w posiadanie rodziny von Wallenberg-Pachaly z Czerńca. Jako kolejni właściciele wymieniani byli: w l. 1905-1920 rotmistrz Gideon von Wallenberg-Pachaly, w l. 1922-26 Hubertus von Wallenberg-Pachaly, a w 1930 r. Maria Elisabeth i Edith von Wallenberg-Pachaly. Przed 1937 r. majątek został rozparcelowany. Sądzić należy, że posiadłość ziemska w Kłopotowie od XVIII w. powiązana własnościowo z pobliskim Czerńcem, gdzie znajdowała się właściwa siedziba pańska, nigdy nie posiadała charakteru rezydencjonalnego. Był to zespół folwarczny z ogrodami i niewielkim zadrzewieniem parkowym założonym po 1824 r. i wzmiankowanym od 1909 r., dzierżawiony w l. 1886-1902 przez Ludwiga Bieske. Od 1917 r. należała do niego dodatkowa własność rolna o powierzchni 25 ha. Gospodarstwo nastawione było na hodowlę bydła i owiec, a od 1912 r. cieląt.

W roku 1866 wyznaczono nowe działki osiedleńcze, obecnie jest to wschodnia część wsi.

Układ przestrzenny wsi

Siedlisko wsi usytuowane przy drodze prowadzącej z Księginic do Osieka. Wieś o układzie ulicowym, z zabudową zagrodową skupioną po obu stronach miejscowej drogi wiejskiej, pierwotnie przechodzącej w drogę polną. Poza zabudową siedliska, w zach. części wsi przy rozwidleniu dróg, znajdował się zespół folwarczny z niewielkim zadrzewieniem parkowym. Zabudowania folwarczne skupiały się wokół prostokątnego dziedzińca, przez który przebiegała droga. Obecnie układ przestrzenny zespołu nieczytelny, większość budynków gospodarczych niezachowana. Obiekty zachowane, wzn. w 2 poł. XIX w., o cechach nawiązujących do stylu arkadowego zostały, w znacznym stopniu przebudowane. Degradacji uległ także drzewostan parkowy.

Na pn. od zabudowy wiejskiej, przy drodze wiodącej do Miroszowic usytuowany jest dawny cmentarz ewangelicki. Układ cmentarza niezachowany, teren porośnięty drzewostanem typu naturalnego, z kilkunastoma nagrobkami z I poł. XX w. oraz pochówkami współczesnymi.

Wykaz zabytków architektury i budownictwa

1. Cmentarz ewangelicki, zał. w 1925, nr rej. 938/L z 16.02.1990.
2. Dom mieszkalny nr 5, mur.-szach., poł. XIX.
3. Dom mieszkalny nr 10, mur., XIX/XX.
4. Stodoła przy budynku mieszkalnym nr 21, szach., poł. XIX.

Wykaz stanowisk archeologicznych znajduje się w oryginalnym opracowaniu.

Niniejsze opracowanie stanowi wyciąg ze Studium Środowiska Kulturowego gminy Lubin opracowanego w roku 2002 przez zespół w składzie: Bogna Oszczanowska, Beata Sebzda - historia i historia sztuki, Maria Sikorska i Donata Wiśniewska - archeologia oraz Emilia Dymarska - plansze. Studium powstało w Regionalnym Ośrodku Studiów i Ochrony Środowiska Kulturowego (od 2003 Regionalnym Ośrodku Badań i Dokumentacji Zabytków) we Wrocławiu.



Śląsk - Dolny Śląsk - Schlesien - Niederschlesien - Silesia - Zabytki Dolnego Śląska

Będę wdzięczny za wszelkie informacje o historii miejscowości, ciekawych miejscach oraz za skany archiwalnych widokówek lub zdjęć.

Wenn Sie weitere Bilder oder Ortsbeschreibungen zu dem oben gezeigten Ort haben sollten, wäre ich Ihnen über eine Kopie oder einen Scan sehr dankbar.

Tomasz  Mietlicki    e-mail  -  itkkm@o2.pl