Dolny Śląsk - dziedzictwo przeszłości utrwalone w zabytkach

Niederschlesien - die Erbschaft der Vergangenheit in Denkmälern verewigt

Lower Silesia - inheritance of the past in remains


 

Miłosna - powiat lubiński

vor 1945 Ischerey - Kreis Lüben

 

                           

Dwór oraz zabudowa dawnego majątku.


 

Archiwalne widokówki i zdjęcia

Historische Ansichtskarten und Fotos



MIŁOSNA

Dawne nazwy miejscowości

Ischerey - 1789, Ischerei - 1830, Ischerey - 1870, do 1945 r.

Historia wsi i dóbr

K. Klose identyfikuje obecną wieś Miłosna z terenem o nazwie Überschaar, Übischer, leżącym między Zwierzyńcem (Dittersbach), Gogołowicami i Miłoradzicami. Wraz z dobrami ziemskimi w Miłoradzicach został on sprzedany 15 stycznia1488 r. Baltzerowi Mohl przez braci jego żony Stenzela i Kontze Pripticzer z Dzierżoniowa. Osada kształtowała się przy folwarku pańskim, istniejącym przed 1824 r. i wzmiankowanym od 1830 r., który do 1886 r. należał do właścicieli majątku ziemskiego w Miłoradzicach. Byli nimi kolejno w 1789 r. starosta powiatowy Ferdinand Wilhelm von Nickisch Rosenegk, po nim jego syn Heinrich Gottlieb, w 1830 r. podporucznik Lekow, w 1845 r. pani von Üchtritz z domu księżna von Nostitz, a w 1886 r. Max von Üchtritz. Przed 1891 r. folwark w Miłosnej wszedł w skład dóbr Zwierzyniec (Dittersbach), a przed 1898 r. majętności ziemskiej Zwierzyniec (Herrschaft Dittersbach), utworzonej przez Richarda von Deckera i obejmującej majątki Zwierzyniec (Dittersbach), Niemstów Górny (Ober Herzogswaldau), Pieszków Dolny (Nieder Petschkendorf) oraz folwark Niemstów-Podgórze (Vorwerk Oberhof). Po 1926 r. folwark w Miłosnej został z niej wyłączony i prawdopodobnie jako własność powrócił do dóbr w Miłoradzicach, by w 1930 r. zostać oddzielonym przez Śląskie Towarzystwo Ziemskie z Wrocławia. W 1934 r. stał się własnością rodziny Bodhe, która dzierżawiła go od 1876 r. (w l. 1894-1912 jako dzierżawca wymieniany był wyższy urzędnik kamery handlowej Heinrich Bodhe, a w l. 1922-26 Ida Bodhe, z domu Smoldt). Ostatnią właścicielką folwarku była wymieniona w 1937 r. Irmgard Driemel z domu Bodhe. Obecnie istniejąca zabudowa folwarczna wraz z budynkiem mieszkalnym dla dzierżawcy wzniesiona została na przełomie XIX i XX w. Do zespołu należały także ogrody gospodarcze. Gospodarstwo nastawione było na uprawę buraków, ziemniaków i zboża oraz hodowlę bydła i świń. Folwark miał udziały w cukrowni w Lubinie oraz w l. 1917-26 w mleczarni i krochmalni w Niemstowie-Łazku (Rodehäuser).

Układ przestrzenny wsi

Siedlisko wsi położone przy drodze lokalnej prowadzącej z Miłoradzic do Redlic reprezentuje typ osady przyfolwarcznej. Zabudowa tworzona przez domy dawnych pracowników rolnych, skupiona jest w dwóch odrębnych siedliskach: na pn. - w bezpośrednim sąsiedztwie zespołu folwarcznego oraz na pn.-zach. po obu stronach miejscowej drogi, biegnącej równolegle do głównego traktu. Południową część wsi zajmuje zespół folwarczny, usytuowany bezpośrednio przy drodze z Miłoradzic. Założenie o czytelnym układzie przestrzennym, mimo braku pd. skrzydła zabudowy. W obecnej formie wzniesione zostało na przełomie XIX i XX w., wraz z nieznacznie oddalonym i bardziej reprezentacyjnym budynkiem mieszkalnym dzierżawcy, który oddziela od zespołu droga dojazdowa prowadząca do pn.-zach. części wsi. Wcześniej, w 1 ćw. XIX w. wszystkie budynki folwarku, zarówno gospodarcze jak i mieszkalne, skupione były wokół prostokątnego dziedzińca. Do założenia należały także ogrody gospodarcze, a na terenie otaczającym dom dzierżawcy znajdowały się klomby kwiatowe. Obecnie budynek utracił cechy stylowe na skutek powojennych remontów i przebudów. Jednorodną formę architektoniczną zachowały natomiast ceglane budynki folwarczne, kryte dwuspadowymi, ceramicznymi dachami.

Wykaz zabytków architektury i budownictwa

Zespół folwarczny nr 7:
a. Dom mieszkalno-gospodarczy, mur., XIX/XX;
b. Budynek gospodarczy, mur., XIX/XX.

Wykaz stanowisk archeologicznych znajduje się w oryginalnym opracowaniu.

Niniejsze opracowanie stanowi wyciąg ze Studium Środowiska Kulturowego gminy Lubin opracowanego w roku 2002 przez zespół w składzie: Bogna Oszczanowska, Beata Sebzda - historia i historia sztuki, Maria Sikorska i Donata Wiśniewska - archeologia oraz Emilia Dymarska - plansze. Studium powstało w Regionalnym Ośrodku Studiów i Ochrony Środowiska Kulturowego (od 2003 Regionalnym Ośrodku Badań i Dokumentacji Zabytków) we Wrocławiu.



Śląsk - Dolny Śląsk - Schlesien - Niederschlesien - Silesia - Zabytki Dolnego Śląska

Będę wdzięczny za wszelkie informacje o historii miejscowości, ciekawych miejscach oraz za skany archiwalnych widokówek lub zdjęć.

Wenn Sie weitere Bilder oder Ortsbeschreibungen zu dem oben gezeigten Ort haben sollten, wäre ich Ihnen über eine Kopie oder einen Scan sehr dankbar.

Tomasz  Mietlicki    e-mail  -  itkkm@o2.pl