Dolny Śląsk - dziedzictwo przeszłości utrwalone w zabytkach

Niederschlesien - die Erbschaft der Vergangenheit in Denkmälern verewigt

Lower Silesia - inheritance of the past in remains


 

Miroszowice - powiat lubiński

vor 1945 Muckendorf - Kreis Lüben

 

       

Dwór oraz oficyna w dawnym majątku. Na pozostałych zdjęciach fragment dziedzińca i zabudowy mieszkalno - gospodarczej.

Popadający w ruinę budynek obok dawnego dworu.


 

Archiwalne widokówki i zdjęcia

Historische Ansichtskarten und Fotos

   



MIROSZOWICE

Dawne nazwy miejscowości

Mirosevici - 1267, Mokkinberg - 1366, Mockenberg - 1410, Mochtendorf - 1516 r., Mickendorf - 1789, Muckendorf Ober- u. Nieder - 1845, Muckendorf 1887

Historia wsi i dóbr

Wieś wzmiankowana po raz pierwszy 19 marca 1267 r. w dokumencie papieża Klemensa IV, potwierdzającym prawo klasztoru trzebnickiego do dziesięcin ze wsi Mirosevici. Wymieniona w 1366 r. jako lokowana na prawie niemieckim (K. Klose), powstała prawdopodobnie na starszym korzeniu. Wzmiankowana ponownie w 1516 r. Według spisu z 1613 r. sporządzonego dla księstwa legnickiego w Miroszowicach mieszkał 1 kmieć i 6 chałupników. W czasie wojny trzydziestoletniej osada uległa znacznym zniszczeniom, a w l. 1630-1634 została dotknięta epidemią dżumy. W 1789 r. wieś liczyła 2 wolnych i 10 zagrodników omłockowych oraz 1 chałupnika. Za czasów Fryderyka Wielkiego została powiększona o niewielką kolonię.

W urbarzu trzebnickim z 1410 r. wymieniony został liczący 11 łanów folwark Mockinberg, należący do wsi Kłopotów. Do 18 marca 1622 r. posiadłości ziemskie w Miroszowicach stanowiły własność książęcą, kiedy to książę Georg Rudolph sprzedał swoje dobra kameralne książęcemu radcy Georgowi Muck. Po 1650 r. Sigmund Gerstmann utworzył dominium Ober Muckendorf, z wykupywanej ziemi chłopskiej. W 1789 r. majątek ziemski z domem pańskim i folwarkiem należał do pani von Frankenberg. Następnie w l. 1830-1926 pozostawał w posiadaniu rodziny Biess, przy czym jako kolejni właściciele wymieniani byli: w 1830 r. wdowa po radcy urzędowym Biess, w 1845 r. starosta powiatowy Biess, w l. 1870-1898 podporucznik Bernhard Biess, a w l. 1902-1926 panna Elly Biess. Posiadłość w 2 poł. XIX w. nie pełniła roli siedziby właścicieli, pozostając w dzierżawie. W l. 1886-1891 dobra dzierżawił Paul Winckelmann, w l. 1894-1909 Richard Grapenthin, a w l. 1917-1922 Martin Voigtländer. W 1930 r. majątek należał do zakonu joannitów (Deutscher Johanniterorden), i pozostawał w zarządzie rotmistrza Hansa Rüdigera von Wiedner z Księginic. W 1937 r. znajdował się w posiadaniu Hansa Lopotsch. Gospodarstwo nastawione było na uprawę buraków cukrowych i zboża oraz hodowlę bydła, miało także udziały w cukrowni w Lubinie.

Układ przestrzenny wsi

Siedlisko wsi usytuowane jest na pd.-wsch. od granic miasta Lubina, przy drodze lokalnej prowadzącej do Kłopotowa i będącej odgałęzieniem traktu Lubin - Prochowice. Wieś reprezentuje typ osady przyfolwarcznej, z zabudową zagrodową i komorniczą skupioną na zach. od zespołu dworskiego oraz po pd. stronie drogi wiejskiej. Środkową część wsi, po pn. stronie drogi zajmuje zespół pałacowo-folwarczny. Założenie w obecnej formie ukształtowane zostało w 2 poł. XIX w. Pałac przebudowano w 3 ćw. XIX w. prawdopodobnie ze starszej, być może późnobarokowej siedziby, nadając mu kostium eklektyczny. Budynki folwarczne wzniesiono w l. 70 XIX w, zmieniając układ przestrzenny dwóch wcześniejszych, leżących obok siebie majdanów gospodarczych, widocznych na mapie z 1824 r. Reliktem tego wcześniejszego układu jest zapewne II-kondygnacyjna oficyna mieszkalna, kryta dachem mansardowym, wzniesiona w k. XVIII w. i przebudowana na przełomie XIX i XX w. Układ przestrzenny założenia pozostaje nadal czytelny, mimo niezachowania pn. skrzydła zabudowy folwarcznej oraz wzniesienia w obrębie zespołu nowych obiektów gospodarczych, kolidujących swą formą i usytuowaniem z budynkami historycznymi.

Wykaz zabytków architektury i budownictwa

1. Zespół pałacowo-folwarczny:
    a. Pałac, nr 12 a, mur., k. XVIII(?), przebud. 3 ćw. XIX, nr rej. 721/L z 26.06.1986;
    b. Oficyna mieszkalna, nr 12 b, mur., k. XVIII(?), przebud. k. XIX;
    c. Budynek mieszkalno-gospodarczy z częścią spichlerzową, mur., l. 70 XIX;
    d. Spichlerz, mur., ok. poł. XIX, przebud. l. 70. XIX;
    e. Obora obok spichlerza, mur., l. 70. XIX.

Wykaz stanowisk archeologicznych znajduje się w oryginalnym opracowaniu.

Niniejsze opracowanie stanowi wyciąg ze Studium Środowiska Kulturowego gminy Lubin opracowanego w roku 2002 przez zespół w składzie: Bogna Oszczanowska, Beata Sebzda - historia i historia sztuki, Maria Sikorska i Donata Wiśniewska - archeologia oraz Emilia Dymarska - plansze. Studium powstało w Regionalnym Ośrodku Studiów i Ochrony Środowiska Kulturowego (od 2003 Regionalnym Ośrodku Badań i Dokumentacji Zabytków) we Wrocławiu.



Śląsk - Dolny Śląsk - Schlesien - Niederschlesien - Silesia - Zabytki Dolnego Śląska

Będę wdzięczny za wszelkie informacje o historii miejscowości, ciekawych miejscach oraz za skany archiwalnych widokówek lub zdjęć.

Wenn Sie weitere Bilder oder Ortsbeschreibungen zu dem oben gezeigten Ort haben sollten, wäre ich Ihnen über eine Kopie oder einen Scan sehr dankbar.

Tomasz  Mietlicki    e-mail  -  itkkm@o2.pl