Dolny Śląsk - dziedzictwo przeszłości utrwalone w zabytkach

Niederschlesien - die Erbschaft der Vergangenheit in Denkmälern verewigt

Lower Silesia - inheritance of the past in remains

BODZÓW
gm. Bytom Odrzański

Besau (1300)
Bese (1670)
Bösau (1791)
Friedrichslager (1938)
Biazów (1945)

Pierwsze wzmianki o Bodzowie (niem. Bösau) pochodzą z 1305 r., kiedy wieś należała do dóbr kościelnych biskupstwa wrocławskiego. Kolejne wzmianki o miejscowości pojawiły się w 1360 r., w tym czasie Bodzów (Besewa) był już własność rycerską, która terytorialnie należała do królewskiej (czeskiej) części księstwa głogowskiego. W 1450 r. właścicielem wsi był Friedrich Phul. Na początku XVI w. Bodzów stał się własnością Nicela Schawrke, który widnieje jako właściciel jeszcze w połowie stulecia. Prawdopodobnie już wtedy wykształcił się podział wsi na dwie części – dolną i górną. W 1791 r. w części górnej znajdował się wiatrak i folwark, zamieszkiwało 131 osób. Dolna część z wiatrakiem i 102 mieszkańcami należała do rodziny von Kupperwolf. W 1845 r. właścicielem Bodzowa był major Kampz, we wsi zamieszkiwało 258 osób, znajdowały się 2 folwarki, gorzelnia i 2 wiatraki. Około 1854 r. majątek wszedł w skład dóbr rodziny v. Kessel z pobliskich Sobolic. W tym czasie powstały nowe zabudowania folwarku, który specjalizował się w produkcji buraka cukrowego. Surowiec przetwarzany był w miejscowej cukrowni. W końcu XIX w. uruchomiono również browar. W 1927 r. wieś liczyła 258 mieszkańców. W latach 30. XX w. władze niemieckie dokonały zmiany nazwy miejscowości – Friedrichslager. Nazwa pochodzi prawdopodobnie od obozu wojsk pruskich Fryderyka II z czasów wojny śląskiej 1740-1741, który założono przed oblężeniem twierdzy głogowskiej. Ostatnim przed 1945 r. właścicielem Bodzowa był Silvius v. Kessel. W 1939 r. w zabudowaniach folwarku funkcjonował niewielki obóz dla polskich jeńców wojennych. Później do wsi przewieziono jeńców francuskich i radzieckich, wszyscy pracowali w miejscowych gospodarstwach rolnych do końca wojny. Po zakończeniu wojny w miejscowych folwarkach mieściło się Państwowe Gospodarstwo Rolne, które zlikwidowano na początku lat 90. XX w. W końcu stulecia wieś przyłączono do gminnej sieci wodociągowej, przeprowadzono telefonizację. W 2000 r. w miejscowości znajdowało się 26 domostw i zamieszkiwało 104 osoby.

Tekst za zgodą wydawcy z publikacji: Tomasz Andrzejewski, Miejscowości powiatu nowosolskiego. Rys historyczny, Nowa Sól 2004.

Widok na miejscowość oraz budynek starej gospody przy drodze do Bytomia Odrzańskiego.

Ostatni już obiekt stanowiący pozostałość dawnego majątku.

Przejazd kolejowy w drodze do Bytomia Odrzańskiego oraz obelisk upamiętniający tragiczny wypadek.

Archiwalne widokówki i zdjęcia

Historische Ansichtskarten und Fotos

Wenn Sie weitere Bilder oder Ortsbeschreibungen zu dem oben gezeigten Ort haben sollten, wäre ich Ihnen über eine Kopie oder einen Scan sehr dankbar.

Tomasz  Mietlicki    e-mail  -  itkkm@o2.pl