Dolny Śląsk - dziedzictwo przeszłości utrwalone w zabytkach

Niederschlesien - die Erbschaft der Vergangenheit in Denkmälern verewigt

Lower Silesia - inheritance of the past in remains

DZIADOSZYCE
gm. Kożuchów

Duringow (1295)
Döring (1791)
Döhringau (1868)
Döringau (1937)
Duryngow (1945)


Wieś posiada średniowieczną metrykę. Pierwsze wzmianki o miejscowości pochodzą 1295 r., kiedy biskup wrocławski zatwierdził kolegiacie głogowskiej pobieranie czynszu od jej mieszkańców. W tym czasie wieś była własnością kasztelana kożuchowskiego Dietricha von Pesna. W 1388 r. posiadłość należała do Petrusa de Lessnaw. Po 1500 r. wymienia Bernarda Beroldta, w którego posiadaniu znajdowała się także pobliska wieś Nieciecz (w tym czasie obie miejscowości wchodziły już w skład jednego majątku). W poł. XVI w. własność ziemska znalazła się w rękach rodziny v. Braun z Solnik. W 1585 r. Wenzel v. Braun podzielił swój majątek pomiędzy synów. Dziadoszyce i Nieciecz otrzymał młodszy z nich, Christoph. W 1705 r. jego potomek, Hans Fabian, powiększył swoje dobra o pobliskie Bielice. W rękach rodziny Braunów Dziadzoszyce pozostawały do śmierci Balthazara, który zmarł bezpotomnie w 1714 r. W końcu stulecia jako właściciela majątku wymienia się rodzinę von Partner, a we wsi wzmiankowany jest dom pański, folwark, wiatrak i 86 mieszkańców. W 1845 r. właścicielem Dziadzoszyc był Friedrich Bähnisch, we wsi znajdował się folwark, 2 wiatraki, kuźnia, gorzelnia i browar oraz 12 gospodarstw. Miejscowość zamieszkiwało 118 mieszkańców. W II poł. XIX w. wieś znalazła się w posiadaniu rodziny von Kalckreuth z Podbrzezia Dolnego. W 1892 r. w pobliżu wsi przeprowadzono linię kolejową relacji Kożuchów – Niegosławice. Ostatnim, przed wybuchem II wojny światowej, właścicielem majątku był Artur Schack v. Wittenau. W tym czasie niewielki folwark specjalizował się w hodowli ciężkich koni pociągowych, a wieś zamieszkiwało 88 mieszkańców (1927 r.). Prawdopodobnie po 1945 r. uległ zniszczeniu wzmiankowany wcześniej dom właścicieli folwarku. W 2003 r. we wsi znajdowało się 16 gospodarstw i 50 mieszkańców.

Tekst za zgodą wydawcy z publikacji: Tomasz Andrzejewski, Miejscowości powiatu nowosolskiego. Rys historyczny, Nowa Sól 2004.

Wjazd do miejscowości, zachowana fragmentarycznie zabudowa gospodarcza dawnego majątku oraz dokładne miejsce po budynku jego właściciela.

Dojazd do budynku dworca kolejowego i obiekt już o charakterze mieszkalnym na zdjęciach.

Archiwalne widokówki i zdjęcia

Historische Ansichtskarten und Fotos

Wenn Sie weitere Bilder oder Ortsbeschreibungen zu dem oben gezeigten Ort haben sollten, wäre ich Ihnen über eine Kopie oder einen Scan sehr dankbar.

Tomasz  Mietlicki    e-mail  -  itkkm@o2.pl