Proszyce - powiat polkowicki

vor 1945 Wiesengrund früher Porschütz - Kreis Glogau

Dwór wybudowany w XIX wieku. Obok zabudowania gospodarcze powstałe w tym samym okresie oraz oficyny z początku XX wieku. W 1866 roku notowany jest właściciel majątku - Borke. W XVIII wieku właścicielką była Barberina Campanini z Barszowa.

Piec w opuszczonym dworze, zdewastowana zabudowa gospodarcza oraz nikłe resztki danego parku.

Brama wjazdowa do jednego z gospodarstw, kapliczka na końcu miejscowości, jeden z budynków oraz była szkoła stanowiąca obecnie dom mieszkalny.

PROSZYCE – wieś położona na południowy wschód od Grębocic, na wysokości 85 m n.p.m. Najstarsza wzmianka o miejscowości pochodzi z 1341 roku, a jej ówczesna nazwa brzmiała Porsicz. Dokument spisany w Górze pod datą 13 maja 1465 roku podaje, iż Jan Jone zeznaje wraz z ławnikami o sprzedaniu przez Henryka Lamberga misjonarzom kaplicy Świętego Krzyża w Głogowie za roczny czynsz z roli w Porschütz (Proszyce). Inny dokument z 4 września tegoż roku sporządzony w Głogowie informuje, iż Jan Creydlivic zeznaje o sprzedaży rocznego czynszu przez Jana Dominika. Na początku XVIII wieku Proszyce wraz z pobliskim Barszowem i folwarkiem znajdowały się w majątku rodu von Haugwitzów (w 1711 roku jako właściciel wymieniony jest w źródłach Melchior Gotfryd von Haugwitz). W dniu 21 maja 1711 roku Haugwitz zamienił tutejsze dobra z Hansem Fryderykiem von Bess na inne posiadłości w księstwie wołoskim. Jednak w posiadaniu rodziny von Bess majątek pozostawał zaledwie do 1748 roku. Wskutek zadłużenia właścicieli władze ówczesnej rejencji wrocławskiej przekazały bowiem majątek von Bessa jednemu z jego wierzycieli – generałowi pruskiemu Janowi von Winterfeld. Ten z kolei po 1759 roku odsprzedał je Barberinie Campanini-Cocceji. W roku 1825 Proszyce (Porschütz) zostały połączone w jeden majątek ze Starą Rzeką (Altwasser). W 1866 roku właścicielem majątku była rodzina von Borke. Tuż po II wojnie światowej wieś nosiła nazwę Prószyce Nowe. W XIX wieku w Proszycach wybudowano dwór i zabudowania gospodarcze: oborę, stajnię i stodołę, a w XX wieku oficynę. Park przy pałacu powstał w 1870 roku. Wśród drzew zachowane tu są tu ponad 120-letnie kasztanowce, lipy i wiązy.

AUTOR MAREK ROBERT GÓRNIAK
INFORMATOR HISTORYCZNO-GEOGRAFICZNY