Dolny Śląsk - dziedzictwo przeszłości utrwalone w zabytkach

Niederschlesien - die Erbschaft der Vergangenheit in Denkmälern verewigt

Lower Silesia - inheritance of the past in remains


 

Krzepielów - powiat wschowski

vor 1945 Langemark früher Tschepplau - Kreis Glogau

 

           

Kościół p.w. św. Marcina po raz pierwszy był wzmiankowany w 1399 roku. Przebudowa na początku XVI wieku nadała mu gotycko – renesansowy charakter. Murowany z kamienia i cegły, jednonawowy. Założony na planie prostokąta z wieżą od zachodu z 1513 roku i kaplicą od południa.

   

Jedna z kilku płyt wmurowana w wieżę kościoła z datą jego przebudowy. Wieża kościoła p.w. św. Marcina oraz mur okalający cmentarz przykościelny z widocznymi zamurowanymi płytami nagrobnymi.

          

Pozbawione tynku ściany świątyni (2007 rok) oraz płyty nagrobne użyte do budowy chodnika przed kościołem.

         

Wejście do świątyni, schody na chór organowy oraz wnętrze kościoła.

                    


  

Na zewnątrz przy północnej ścianie nawy zachowały się cztery barokowe kamienne sarkofagi. Wszystkie niestety uszkodzone. Zdjęcie sprzed renowacji oraz w czasie jej trwania.

Wygląd po renowacji w 2004 roku.

    

Herby umieszczone na ścianie nad sarkofagami.


         

Ruina obszernego barokowego pałacu zbudowanego w 1714 roku. Pierwsze zdjęcie - 2003, trzy kolejne - 2004 oraz dwa ostatnie z 2007 roku. Powstał on na miejscu dworu obronnego z końca XVI wieku. Budowla stanowiła przez stulecia siedzibę wielu rycerskich i szlacheckich rodów będących właścicielami Krzepielowa i okolic, między innymi rodów: von Kreckwitz, von Schlaffgotsch, von Stosch, von Schweinitz, von Posadowsky, von Kottwitz, von Tottleben, von Schlabrendorf i innych.

Pusty plac po całkowicie rozebranym pałacu - 2014 rok.


     

Obok ruin pałacu zachowała się jeszcze oficyna użytkowana do dnia dzisiejszego a pochodząca z 1714 roku. Nad drzwiami wejściowymi ulokowane są kartusze herbowe rodów von Schweinitz oraz von Zedlitz.

Inna z oficyn w bezpośrednim sąsiedztwie dawnej siedziby właściciela majątku.


 

W Krzepielowie znajduje się także poewangelicki kościół p.w. Trójcy Świętej. Zbudowany w 1904 roku, neogotycki, jednonawowy, murowany z czerwonej cegły z wieżą od zachodu. Świątynia powstała na miejscu poprzedniej drewnianej wzniesionej w 1754 roku.

  


 

Budynek byłego dworca kolejowego w Krzepielowie oraz droga dojazdowa do obiektu obecnie mieszkalnego.


         

     

Kaplica na zdewastowanym ewangelickim cmentarzu w Krzepielowie oraz nikłe pozostałości starych pochówków.


  

Użytkowana do dziś szkoła w Krzepielowie.


   

Puste miejsce po jednym z wiatraków koźlaków w Krzepielowie.


        

Zabudowa miejscowości.


 

Archiwalne widokówki i zdjęcia

Historische Ansichtskarten und Fotos

Friedrich Bernhard Werner - Ilustrowana Topografia Śląska z lat 1744-1768. Skan udostępnił autor strony: http://www.dokumentyslaska.pl/

Friedrich Bernhard Werner - Schlesische Bethäuser. Reprint von 1748 - 1752.

           

        

            

          


Krzepielów - Pałac

Ruina pałacu usytuowana jest w środkowej części Krzepielowa, w bezpośrednim sąsiedztwie kościoła pw. św. Marcina. Po południowej i północnej stronie dawnej rezydencji zlokalizowane są budynki należące do folwarku. Pałac, umieszczony w centrum założenia, stanowił niegdyś jego dominantę architektoniczną.

Krzepielów to miejscowość o metryce średniowiecznej. Pierwsza źródłowa wzmianka dotycząca wsi pochodzi z 1295 roku, następne z 1300 i 1305 roku. Historia przynależności dóbr krzepielowskich jest dość zawiła. W XIV wieku wieś była własnością rycerza Nicolausa von Buntense. W kolejnym stuleciu w Krzepielowie osiadł ród von Kreckwitz, pochodzący z Wierzchowic, który rozpoczął tu budowę murowanego kościoła. Następnym właścicielem, od 1517 roku, był hrabia von Schaffgotsch. W 1582 roku majątek znalazł się w posiadaniu Dawida von Stosch. Po bezpotomnej śmierci jego syna Aleksandra, dobra przeszły w ręce jego kuzynów – Kaspara i Aleksandra von Stosch. W połowie XVII wieku Krzepielów odziedziczył Hans Christoph von Schweinitz. W posiadaniu rodziny von Schweinitz majątek pozostawał przez ponad sto lat. Po śmierci Karla Friedrich von Schweinitz, w 1743 roku, dobra przeszły na jego siostrę Johannę Urschulę, zamężną z Hansem Ernestem von Posadowsky. Ten sprzedał Krzepielów hrabiemu von Tottleben w 1754 roku, który z kolei zbył go na rzecz Adama Melchiora von Kottwitz. Od około 1799 roku Krzepielów należał do hrabiego Emiliusa Wilhelma von Schlabrendorfa ze Szczepowa.

Barokowy pałac w Krzepielowie powstał w latach 1714-1717 z inicjatywy Hansa Christopha barona von Schweinitz i jago drugiej żony Ursuli Heleny (z domu von Zedlitz.). Rezydencję wzniesiono z wykorzystaniem istniejącego w tym miejscu XVI-wiecznego dworu obronnego, otoczonego fosą i wałami. Istniejące budynki, należące do zespołu pałacowego, w obecnej postaci pochodzą z początku XVIII i końca XIX wieku.

Murowaną, z kamienia polnego i cegły, rezydencję wzniesiono na planie prostokąta. Elewacja frontowa pałacu zwrócona była na północ. Dwukondygnacyjną, podpiwniczoną budowlę o zwartej bryle nakrywał wysoki dach mansardowy z powiekami. Wnętrze rozplanowane było w trzech traktach z niesymetrycznie umieszczoną sienią. Piwnice i część pomieszczeń w przyziemiu przekrywały sklepienia kolebkowe i kolebkowo-krzyżowe. Fasada była ośmioosiowa, elewacja północna, ogrodowa, siedmioosiowa, zaś elewacje boczne pięcioosiowe. Wschodnią część budynku opinały masywne, ukośne przypory. Elewacja frontowa, w zachodniej części była nieznacznie zryzalitowana. Umieszczone w fasadzie wejście główne ujęte było w kamienny portal zdobiony dekoracją regencyjną z dwoma rokokowymi kartuszami. Wszystkie elewacje posiadały dekorację opracowaną w tynku w postaci boniowanych narożników i lizen, gzymsu kordonowego i opasek okiennych z uszakami.

Opisany wyżej wygląd pałacu jest możliwy do odtworzenia jedynie dzięki zachowanym przekazom ikonograficznym.

Po II wojnie światowej rezydencja przeszła na własność Skarbu Państwa. Niezagospodarowana, popadła w ruinę. W 2004 roku zawalił się dach pałacu a obiekt został wykreślony z rejestru zabytków.

Do dnia dzisiejszego zachowały się jedynie mury obwodowe pierwszej kondygnacji. Niezabezpieczona ruina pałacu ulega postępującemu procesowi degradacji.

Maja Błażejewska
Źródło:
"Zamki, dwory i pałace województwa lubuskiego"


Śląsk - Dolny Śląsk - Schlesien - Niederschlesien - Silesia - Zabytki Dolnego Śląska

Będę wdzięczny za wszelkie informacje o historii miejscowości, ciekawych miejscach oraz za skany archiwalnych widokówek lub zdjęć.

Wenn Sie weitere Bilder oder Ortsbeschreibungen zu dem oben gezeigten Ort haben sollten, wäre ich Ihnen über eine Kopie oder einen Scan sehr dankbar.

Tomasz  Mietlicki    e-mail  -  itkkm@o2.pl