Podziemia kościoła Bożego Ciała
Kościół Bożego Ciała wybudowany został w latach 1696 -1702, wg projektu architekta włoskiego Giulio Simonettiego. Po pożarze w 1711 r. odbudował go wrocławski budowniczy J. B. Peintner. Ostateczny wyraz architektoniczny otrzymał dopiero ok. 1730 r.,
Mocno zniszczony w 1945 r., odbudowany został etapami po wojnie. Niewiele, niestety, zachowało się z oryginalnego wystroju wnętrza. Ołtarz i organy pochodzą z protestanckiego kościoła w Kożuchowie
Kościół kryje w w sobie podziemia - krypty, w których oprócz jezuitów, chowano także znaczniejszych obywateli i dobroczyńców kościoła. Do najznaczniejszych należeli członkowie rodziny książęcej Lichtensteinów oraz hrabiowskiej Frankenberg. grobowce często miały odpowiednik w postaci nagrobka w kaplicach kościelnych. Tak jest w przypadku wspomnianych rodów. W kaplicy Maryjnej znajduje się ngrobek księżnej Marii Anny Lichtenstein, natomiast w kaplicy św. Krzyż nagrobek hrabiny Frankenberg.
W jednej ze ścian podziemi, widoczne są fundamenty gotyckiej kaplicy p.w. Bożego Ciała (poprzedniczki późniejszego kościoła), świątyni która tam stała już w 1403.
Z przedwojennego opisu kościoła wynika, że w grobowcach zachowanych jest kilkadziesiąt trumien ze szczątkami zmarłych. Niektóre trumny sa bogato zdobione herbami rodowymi. Niestety nie zachowały się one do naszych czasów.
W czasie II wojny światowej podziemia te służyły jako schron i lazaret. Dzisiaj oczekują na ich turystyczne wykorzystanie.
Rafael Rokaszewicz