Andreas Gryphius – patron głogowskiego teatru

Na stałe wrócił do Głogowa

Przez wiele powojennych dziesięcioleci mało znany i praktycznie zapomniany, dziś ponownie nabiera historycznego znaczenia. Andreas Gryphius – jeden z najwybitniejszych twórców niemieckiego baroku, poeta i dramaturg urodził się w Głogowie w 1616 r. w rodzinie głogowskiego pastora. Jednak ze względu konflikty pomiędzy protestantami a katolikami, rodzina Gryphiusa zmuszona była do emigracji. Lata młodzieńcze spędzał w Holandii, Francji, Rzeczpospolitej Polskiej i Włoszech. Dzięki temu posiadł znajomość kilku języków, oraz zdobył gruntowne wykształcenie.

Pierwsze utwory poetyckie pisał już jako 16-latek, gdy pobierał naukę we Wschowie. Następnie wyjechał do Gdańska, gdzie zetknął się z zupełnie innym światem, a portowe miasto otworzyło przed nim nowe horyzonty. Wtedy też porzucił pisanie w języku łacińskim, skupiając się na swoim ojczystym, niemieckim. W wieku 20 lat zamieszkał w Kożuchowie, gdzie został nauczycielem synów urzędnika cesarskiego Georga Schonbornera. Nowy pracodawca umierając zapisał mu w testamencie stypendium, za które mógł wyruszyć do Europy po dalsze nauki.

W tamtym okresie Stary Kontynent ogarnięty był wojną trzydziestoletnią, dlatego poeta powrócił w rodzinne strony dopiero w 1647 r., gdy ze Strasburga przez Szczecin dotarł do Wschowy. Tu ożenił się z córką miejskiego radnego Rozyną Deutschlander i wrócił do Głogowa w 1650 r., po wyjeździe Szwedów z miasta. Objął stanowisko syndyka stanów krajowych księstwa głogowskiego, natomiast w wolnych chwilach pisał wiersze i poematy. W 1653 r. wydał zbiór praw i obowiązków ziemi głogowskiej zawierające przywileje nadane w latach 1490-1638, lecz ze względu na cenzurę, książka została wydana w Lesznie.

Gryphius pełnił jednocześnie funkcję miejskiego radnego. I właśnie podczas jednego z posiedzeń rady 16 lipca 1664 r. zmarł. Niestety, jego grób nie zachował się, ale wiadomo, że na nagrobku widniał napis „Zawsze za wcześnie umierają ci, którzy są twórcami nieśmiertelnych myśli”. Sztuki Gryphiusa wystawiane były w krajach niemieckojęzycznych. Nie ma natomiast informacji, czy były grane w głogowskim teatrze jego imienia, który rozpoczął działalność w 1800 r.

Po drugiej wojnie światowej o Gryphiusie zapomniano. Do świadomości głogowian powrócił dopiero na początku lat 90. ubiegłego wieku. 12 czerwca 1992 r. przy okazji wręczenia w Głogowie nagrody im. Andresa Gryphiusa na scenie Miejskiego Ośrodka Kultury studenci i pracownicy Wyższej Szkoły Pedagogicznej w Zielonej Górze odegrali sztukę „Piastus”. 332 lata po jej napisaniu. („Piast” wróci na scenę odbudowanego już teatru 22 listopada). Dwa lata później w MOK-u wystąpił Wrocławski Teatr Pantomimy ze sztuką „Cardenio i Celinda”. Więcej na temat twórczości Andreasa Gryphiusa w kolejnym artykule.

FOTO: MAH, wikipedia, K. Zawicki

usemap

Dostosowanie strony internetowej Urzędu Miasta Głogów do potrzeb osób niepełnosprawnych realizowane w ramach projektu dofinansowanego ze środków Ministerstwa Administracji i Cyfryzacji.

Używamy plików cookies, aby ułatwić Ci korzystanie z naszego serwisu oraz do celów statystycznych. Jeśli nie blokujesz tych plików, to zgadzasz się na ich użycie oraz zapisanie w pamięci urządzenia. Pamiętaj, że możesz samodzielnie zarządzać cookies, zmieniając ustawienia przeglądarki. Polityka prywatności