Historia kościelnej wieży

Nad Głogowem góruje kilka wież, ale jedna z nich wyróżnia się w sposób szczególny - to ruina wieży kościoła św. Mikołaja. Sama świątynia powstała w pierwszej połowie XIII w., a pierwsza wieża pojawiła się pół wieku później, po wielkim pożarze, który wybuchł w mieście w 1291 r. Już wówczas miała ciężki, masywny wygląd, choć różniła się od tej znanej w przedwojennych, dwudziestowiecznych  fotografii. Przede wszystkim miała płaskie zwieńczenie. Dach w kształcie piramidy pojawił się dopiero w drugiej połowie XVIII w. po kolejnym pożarze kościoła.

Wieża, wysoka na 62 metry, przetrwała do 1945 r., do czasu oblężenia miasta pod koniec II drugiej wojny światowej. W tamtym okresie miała dobre i złe momenty. Do tych dobrych zaliczyć należy chociażby założenie w 1905 r. instalacji elektrycznej, która objęła kościół i wieżę. Natomiast do smutniejszych chwil należało z pewnością ściągnięcie  dzwonów, co miało miejsce w 1917 r. W sumie, w kościele było ich pięć, ale wywieziono trzy największe o łącznej wadze 2003 kg. Oficjalnie podawano, że dzwony zdemontowane zostały na potrzeby wojenne, czyli przerobiono je na przysłowiowe armaty. Jest jednak inna ciekawa wersja, która mówi, że biją gdzieś, w którymś niemieckim kościele.

Ostatecznie wieża, kościół, jak i całe miasto legło w gruzach w 1945 r., a świątynia do tej pory pozostaje w trwałej ruinie. Kilkanaście lat temu miał miejsce inny tragiczny wypadek – z wierzchołka słabo zabezpieczonej wówczas wieży spadł młody mężczyzna ginąc na miejscu. Od tamtej pory ruiny są lepiej zabezpieczone, a wejść do środka można okazjonalnie. Na szczyt wieży prowadzi strażacka drabinka, na co dzień niedostępna dla osób postronnych.

FOTO: Fotopolska, MAH, K. Zawicki