Budynek odzyska dawny blask

Czekający wiele lat na lepsze czasy, zabytkowy budynek starej poczty w końcu ma nowego właściciela. Obiekt nabyła Legnicka Specjalna Strefa Ekonomiczna. – Za budynek zapłaciliśmy 2,7 mln złotych, przy czym pierwotna cena wynosiła 3 miliony – poinformował prezes LSSE Przemysław Bożek.

Do tej pory właścicielem obiektu była sieć telefonii komórkowej Orange. Część pomieszczeń pozostaje nadal w jej posiadaniu. A co ma być w pozostałej? – Planujemy tu otworzyć Miedziowe Centrum Rozwoju Gospodarczego, ma być to miejsce, które ułatwi rozwój małych i średnich przedsiębiorstw. – Poinformował prezes. Zwrócił uwagę, że w pobliżu znajdują się szkoła wyższa i dwie zawodowe szkoły średnie, co powinno zaowocować edukacyjną współpracą.

Gmach ma już 130 lat, został zbudowany w 1892 r. Podczas oblężenia miasta w marcu 1945 r. zawalił się jego dach oraz charakterystyczne wieże, jednak jako jedyny z zabudowań przy dawnym Wilhelmplatz nie został rozebrany. Odbudowano go w 1954 r., lecz już w uboższej architektonicznie formie - nie zrekonstruowano wież oraz wielu elementów ozdobnych. Po II wojnie światowej ponownie pełnił funkcję poczty. W latach 90. ubiegłego stulecia obiekt przejęła telekomunikacja, a następnie Orange.

Przeprowadzono remont, w czasie którego umyto elewację, noszącą jeszcze ślady dymu z 1945 r. Wyłonił się wtedy napis “Reichs...”, który zmyto kwasem, jednak po latach niemieckie napisy ponownie zaczęły być czytelne. Warte uwagi są marynistyczne symbole, których część zachowała się do dziś, oraz oryginalne, glazurowane cegiełki na ścianach. W podziemiach mieści się nieukończony schron przeciwatomowy, z którego wyjście awaryjne znajduje się w małym budynku na środku wewnętrznego placu. Ponadto w obiekcie mieści się skarbiec z XIX w. W czasach poczty trzymano w nim cenne przedmioty, dokumenty czy pieniądze.

Obecnie do zagospodarowania jest aż 3 tys. metrów sześciennych powierzchni, na trzech piętrach i w piwnicach. Wrażenie robi zwłaszcza część podziemna. Gdyby nieco pomarzyć, to chciałoby się ją włączyć do głogowskiej podziemnej trasy turystycznej. Budynek zostanie oddany do użytku w ciągu 2-3 lat.

Źródła: polska-org.pl, Głogowski Wehikuł Czasu, M. Goździewicz, W. Najgebauer, K. Zawicki