Wieś w gminie Kotla

Chociemyśl w łacińskiej „Księdze uposażeń biskupstwa wrocławskiego" z 1295 r. wymieniona jest pod nazwą Cozemyschle. Z innych dokumentów znane są również formy: Chociemysl, Chociemysta. W XVII-XVIII w. występuje jako Kotzemeuschel lub Kutzemeuschel. W okresie III Rzeszy przemianowana na Dammfeld (Damm = wał, tama, Feld = pole).

Wieś posiadała, zachowany do dziś, kształt ulicówki. W jej środku znajdował się staw. Przy rozgałęzieniu dróg do Skidniowa i Kozich Dołów działał folwark, a dalej na „Górach Piaskowych” stały wiatraki. Przed wojną funkcjonowała szkoła, 3 sklepy, 3 karczmy, 2 piekarnie, masarnia i 3 młyny wiatrowe. Ponadto tartak, młyn elektryczny i stolarnia. Działała też ochotnicza straż pożarna. Za wsią istniało kąpielisko „Neue Grube”.

Podczas II wojny przebywało tu kilkudziesięciu pracowników przymusowych: Polaków, Rosjan i jeńców francuskich. W styczniu 1945 r. prawie całą ludność ewakuowano w głąb Niemiec przed nadciągającym frontem. W lutym do Chociemyśli wkroczyli Rosjanie. Po wojnie wieś została w dużym stopniu zasiedlona jeszcze w 1945 r. Większość nowych mieszkańców pochodziła z Wielkopolski. Kilka rodzin przybyło z Kresów.

Do rejestru zabytków wpisany jest dom nr 1 z XVIII w. Najbardziej charakterystyczną budowlą we wsi jest dzwonnica z 1909 r. W 1991 r. na tutejszej stacji zatrzymał się ostatni pociąg osobowy. Kilka lat później nastąpiło całkowite zamknięcie linii. W końcu z krajobrazu wsi znikł także sam budynek stacji. Podobny los spotkał też wiadukt kolejowy biegnący nad drogą w kierunku Kotli.

Źródła: polska-org.pl, glogow.pl, A. Bok, A. Pacześniak, W. Najgebauer