Stara Rzeka
Niewielka miejscowość nad rzeką Moskorzynką
Stara Rzeka (niem. Altwasser) – wieś leżąca 18 km na południe od Głogowa. Najstarsza wzmianka o miejscowości („Starareka”) pochodzi z dokumentu datowanego na 1245 r. wystawionego w kancelarii papieża Innocentego IV. W okresie międzywojennym funkcjonowały tu dwa młyny (wodny i motorowy). Działała ochotnicza straż pożarna oraz zespół taneczno-muzyczny.
Po II wojnie światowej miejscowość przez pewien czas funkcjonowała pod nazwą Prószyce Stare. Zasiedlili ją polscy osadnicy i ekspatrianci. Obok gospodarstw rolników indywidualnych w granicach wsi istniał PGR z folwarkiem.
Do 1945 r. we wsi znajdował się pałac. Otoczony był z trzech stron wodą, a od wschodu osłaniały go wierzby rosnące na grobli. Obiekt został zniszczony podczas wojny, a na jego miejscu wzniesiono inny budynek. Pochodzące z XIX w., zabudowania folwarczne były w okresie powojennym użytkowane przez Państwowe Gospodarstwo Rolne (PGR). Po transformacji ustrojowej budynki przejęła Państwowa Agencja Nieruchomości Rolnych. Na jednej z oficyn dawnego majątku zachowała się gontowa wieżyczka zwieńczona latarnią.
Na północ od pałacu znajdował się park dworski przedzielony stawem i kanałem. W jego pobliżu była droga, do której dochodziły dwie aleje. We wschodniej części parku znajdowała się stara aleja lipowa. Obecnie pozostałość parku krajobrazowego stanowi zwarty masyw drzew do których należą: dęby czerwone i szypułkowe, graby, jesion wyniosły (pomnik przyrody), klon pospolity, lipy drobnolistne i szerokolistne, olsza czarna, topola biała, topole kanadyjskie oraz wierzby białe.
Źródła: polska-org.pl, glogow.pl, M. Górniak, W. Najgebauer






