ul. Piotra Skargi 5, 67-200 Głogów

Tel. Wiceprezes - 503 691 436

tzg.tzg@wp.pl

REGON: 390533270  /  NIP: 693-11-87-191 /  KONTO: Bank Spółdzielczy  O/Głogów 81 8646 0008 0000 0026 1359 0001

o nas 

statut władze TZG Jak zapisać się do TZG ? działalność Ludzie

Kim jesteśmy?

 

Stowarzyszenie o nazwie “Towarzystwo Ziemi Głogowskiej” jest dobrowolnym zrzeszeniem o celach niezarobkowych. Działa ono na rzecz miasta Głogowa i regionu. Jego główne cele statutowe to: wyzwalanie i pobudzanie inicjatyw społecznych, popieranie i upowszechnianie kultury, twórczości artystycznej i naukowej, działalność wydawnicza, popularyzowanie wiedzy o mieście i regionie, inicjowanie i prowadzenie badań naukowych.

Poprzednikiem TZG było powołane do życia już w grudniu 1945 Koło Kulturalno-Oświatowe. Głównym założycielem był Adam Królak, ówczesny wiceburmistrz, działacz kulturalny, zapalony badacz i popularyzator wiedzy o Głogowie i okolicach. Postępująca stalinizacja zahamowała z czasem wielostronną działalność tego stowarzyszenia. W 1951 r. kilku działaczy koła utworzyło Towarzystwo Ziemi Głogowskiej, stawiając sobie szersze zadania m.in. współudział w odbudowie miasta. Ówczesne realia polityczne doprowadziły wkrótce do rozproszenia Towarzystwa na kilka różnych organizacji, w których działały zresztą przeważnie te same osoby. Nieformalna działalność miała większe znaczenie niż statutowa. Dopiero w styczniu 1965 r. urzeczywistnił się postulat połączenia mniej lub bardziej formalnych grup w jedno stowarzyszenie pod nazwą Głogowskie Towarzystwo Kultury. Jego zasługi dla miasta pozostają niekwestionowane. Można wymienić choćby organizowanie sesji popularno-naukowych i wystaw, utworzenie Izby Muzealnej oraz następnie współudział w organizacji muzeum, powołaniu społecznego komitetu budowy Pomnika Dzieci Głogowskich i ogłoszeniu konkursu na odbudowę Starego Miasta. W r. 1977 w miejsce GTK powołano Towarzystwo Miłośników Głogowa, pod przewodem dotychczasowego prezesa GTK Mieczysława Kaczkowskiego. Pod tą nazwą funkcjonowało ono do września 1995 r., kiedy to sejmik powziął uchwałę o powrocie do istniejącej w początkach lat 50. nazwy Towarzystwo Ziemi Głogowskiej. W istocie sfera zainteresowań członków obejmowała również teren byłego powiatu (w granicach do 1950 r.). Aktywność TMG w latach osiemdziesiątych nie była zbyt duża. Natomiast od 1991 r. notuje się wyraźne i rosnące ożywienie inicjatyw.

Pierwszym “hitem” były cykliczne prelekcje dotyczące historii miasta. Ich drukowane streszczenia nasunęły dr Januszowi Chutkowskiemu pomysł wydawania zeszytowej serii o nazwie “Encyklopedia Ziemi Głogowskiej”. Towarzysząca jej “Biblioteka EZG” przerosła z czasem - w sensie zaangażowania pracy i środków -wydawnictwo zeszytowe. Natomiast działalność wykładowcza prowadzona była nieregularnie.

  do góry

Władze TZG

 

Władze TZG tworzy 21 osobowa Rada oraz wybrany z niej 12 osobowy Zarząd.

 

Na sejmiku sprawozdawczo-wyborczym w dniu 9.03.2013 r. wybrano następujące władze:

Rafael Rokaszewicz – Prezes

Antoni Bok – Wiceprezes

Wiesław Maciuszczak- Wiceprezes

Dariusz Czaja – Wiceprezes

Alicja Gorajewska - Sekretarz

Róża Lewicz - Skarbnik

Krzysztof Czapla – Członek Zarządu

Zbigniew Mazurek - Członek Zarządu

Piotr Weryszko - Członek Zarządu

Ireneusz Dominak - Członek Zarządu

Mateusz Zieliński - Członek Zarządu

Dariusz Jarosz - Członek Zarządu

 

 

oraz Komisję Rewizyjną i Sąd Koleżeński:

     


 do góry

 

Działalność

 

Działalność Towarzystwa określa statut. Niemniej życie przynosi stale modyfikacje i nowe formy aktywności. Faktyczna działalność w głównych punktach przedstawia się dziś następująco:

1. Wydawnictwa

2. Biblioteka Multimedialna (dostępna na stronie TYG),

3. Biblioteka Regionalna

4. Kronika Towarzystwa.

5. Działalność wykładowcza.

6. Współpraca w mieście, regionie i ponadregionalna (również zagraniczna): urzędy, szkoły, biblioteki, stowarzyszenia regionalne i inne, media itd.

7. Poradnictwo dla osób prywatnych, zwłaszcza studentów.

 

Towarzystwo jako miejsce dla spotkań i kontaktów dla wszystkich którzy interesują się przeszłością i teraźniejszością miasta i regionu.

 



 do góry

Ludzie

 

Adam Królak

Mieczysław Kaczkowski

Janusz Chutkowski

Jerzy Sadowski

 


Adam Królak

Adam Witold Królak (1910 Inowrocław -1980 Głogów) posiadał cechy genialnego samouka. Trudne warunki materialne nie pozwoliły mu na dokończenie studiów. W młodości pracował w różnych zawodach; był m.in. redaktorem “Głosu Średzkiego” i “Nowej Gazety”, korespondentem handlowym w Poznaniu a od 1939 r. w Warszawie. Podczas okupacji imał się różnych zajęć i stale pogłębiał swoje zainteresowania lingwistyczne. Po powstaniu warszawskim znalazł się w Jarocinie, skąd w maju 1945 został wydelegowany do Głogowa, w składzie delegacji, która miała tworzyć początki polskiej władzy w zniszczonym mieście. Objął tu stanowisko wiceburmistrza. Zasłużył się w odbudowie gospodarki miejskiej, a zwłaszcza w animacji życia kulturalnego (założył Koło Kulturalno-Oświatowe, poprzednik Towarzystwa Ziemi Głogowskiej) i trosce o ocalenie księgozbiorów, dóbr kultury i zabytków. Po roku objął funkcję kierownika wydziału informacji i propagandy w starostwie, później, aż do emerytury, pracował jako księgowy.

Adam Królak był człowiekiem o ogromnej wiedzy, nabytej głównie w wyniku systematycznego samokształcenia. Znał kilkanaście języków obcych i prowadził szeroko zakrojone studia lingwistyczne (opublikował w 1945 r. słownik polsko-rosyjsko-angielski). Był badaczem historii, pierwszym który po wojnie niestrudzenie zgłębiał i popularyzował wiedzę o przeszłości Głogowa i okolic. W 1954 r wydał pierwszy polski przewodnik po Głogowie. Większość jego opracowań pozostała w maszynopisach i została rozproszona. Postać, która czeka na swojego biografa.

 do góry


Mieczysław Kaczkowski

Mieczysław Kaczkowski był jedną z głównych postaci, które odcisnęły swoje piętno w historii powojennego Głogowa. Urodził się w r. 1938 w Delejowie, w pow. stanisławowskim. Po wojnie rodzice znaleźli się w Nowej Soli. Tam, w szkole średniej, zrodziły się jego zainteresowania historyczne. Ukończył studia historyczne na uniwersytecie wrocławskim, później przyszła fascynacja archeologią i dalsze nad nią studia. Ona też zetknęła go z Głogowem. Miasto stało się dla młodego archeologa jego życiową przygodą i wezwaniem. Pracowal najpierw na stanowisku (wówczas jedyne na tym szczeblu w Polsce) Powiatowego Konserwatora Zabytków. Począwszy od r. 1967 prowadził szeroko zakrojone badania archeologiczne w Żukowicach, na terenie przeznaczonym pod budowę huty miedzi. Wykazały one ciągłość osadniczą od V wieku do czasów współczesnych. Badania te stały się dla M.Kaczkowskiego przepustką do świata wielkiej archeologii. W 1965 ukończył powierzone mu zadanie utworzenia Izby Muzealnej , w 1968 r. pod jego kierownictwem powołane zostało do życia muzeum Hutnictwa i Metali Kolorowych w Głogowie, dzisiejsze Muzeum Archeologiczno-Historyczne. W trudnych warunkach dr Kaczkowski potrafił sprawić, że ranga tej placówki stale rosła . W 1971 r. zapadła decyzja o odbudowie zamku Książąt Głogowskich, przyszłej siedziby muzeum (od r. 1983)

Mieczysław Kaczkowski kierował w latach 70. licznymi badaniami archeologicznymi w okolicach Głogowa.

W 1976 zapoczątkowane zostały prace wykopaliskowe na głogowskim Ostrowie Tumskim. W ciągu pięciu sezonów odkryto część grodu piastowskiego, rozeznano jego wielkość i rozplanowanie. Przedwczesna śmierć dr. Kaczkowskiego spowodowała przerwanie tej misji. (badania były jednak kontynuowane).

Jego aktywność zaznaczyła się na wielu polach. Wraz z grupą entuzjastów utworzył w 1966 r. Głogowskie Towarzystwo Kultury, którego został sekretarzem a następnie prezesem, był autorem koncepcji odbywających się do dziś plenerów plastycznych pod hasłem “Człowiek chroni i kształtuje środowisko naturalne”. Wreszcie jego zasługi dla odbudowy piastowskiego zamku są bezsporne.

Mieczysław Kaczkowski był autorem licznych opracowań i artykułów o tematyce archeologicznej, wydał również informator historyczno-turystyczny po Głogowie i okolicach.

Otrzymał odznaczenia państwowe oraz pośmiertnie Medal za Zasługi dla Głogowa.

 do góry


Janusz Chutkowski

Janusz Chutkowski urodził się 4 stycznia 1934 r. w Warszawie. W 1955 r. ukończył Wydział Prawa UMCS w Lublinie. Następnie pracował w Głogowie jako sędzia a później radca prawny. W 1979 r. uzyskał stopień doktora nauk humanistycznych w Instytucie Historycznym Uniwersytetu Wrocławskiego. Od roku 1976 publikował w czasopismach artykuły naukowe, popularnonaukowe i popularne, poświęcone głównie historii regionalnej. W 1989 nakładem Towarzystw Przyjaciół Nauk w Legnicy ukazały się jego “Dzieje Głogowa od czasów najdawniejszych do r. 1950” (II wydanie, dwutomowe -1991), pierwsza od czasów Juliusa Blaschkego (1913) synteza historii Głogowa. Do najważniejszych publikacji dra Chutkowskiego należą: “Głogów. Informator historyczny” 1992, “Herby Głogowa i księstwa głogowskiego” 1992 (współautor - Jerzy Dymytryszyn), “Głogów - polska literatura historyczna ” II wyd.1993 ( 1994, II wyd. - wspólnie z Markiem R. Górniakiem), “Piastowscy władcy Głogowa” 1996, “Wędrówki po dawnym Głogowie” 1997, “Opowieści o dawnej Legnicy” 1997, “Legendy głogowskie”1998.

Janusz Chutkowski od r. 1990 pracował jako kustosz w głogowskim Muzeum Archeologiczno-Historycznym. Uczestniczył w przygotowaniu wielu wystaw. Równocześnie był członkiem władz Towarzystwa Ziemi Głogowskiej, pomysłodawcą i redaktorem naczelnym “Encyklopedii Ziemi Głogowskiej”, inicjatorem wielu podejmowanych tu przedsięwzięć. W uznaniu zasług w badaniu i popularyzacji wiedzy historycznej o Głogowie doktor Chutkowski otrzymał w 1995 r. tytuł Honorowego Obywatela Miasta Głogowa. Posiadał również liczne odznaczenia państwowe.

Janusz Chutkowski pracował ostatnio nad obszernym dziełem “Głogów w XX wieku”, które traktował jako podsumowanie swojego wieloletniego dorobku, poświęconego miastu które uznał za rodzinne. Zmarł nagle 13 lipca 1998 r. w Głogowie.

 do góry


Jerzy Sadowski

Jerzy Bogusław Sadowski, ur. 24. października 1923 r. w Warszawie był absolwentem przedwojennego liceum: studia uniemożliwił mu wybuch wojny. Po wyzwoleniu rozpoczął karierę zawodową jako budowniczy mostów. Przed przejściem na emeryturę pracował na stanowisku głównego koordynatora budowy Huty Miedzi “Głogów”. Od r. 1983 był członkiem rady a od r. 1992 prezesem Towarzystwa Ziemi Głogowskiej. Fakt że Towarzystwo cieszy się dziś znaczną renomą we własnym mieście i w regionie dolnośląskim, jest w dużym stopniu zasługą Prezesa, który swoim entuzjazmem, wiedzą i otwartością horyzontów stymulował pozytywnie grono twórczo czynnych osób. Pan Jerzy był zarazem pewnym adresem dla wszystkich którzy - prywatnie lub poprzez Towarzystwo - szukali odpowiedzi na pytania dotyczące Głogowa i jego historii.

Jako autor, Jerzy Sadowski specjalizował się głównie w opracowaniach słownikowych i biograficznych. Jego prace cechuje przykładowa rzetelność badawcza i dbałość o prawdę szczegółu. Jest autorem licznych haseł w “Encyklopedii Ziemi Głogowskiej”.

Ważniejsze tytuły:

Słownik ulic i placów Głogowa. Polsko-niemiecki i niemiecki -polski. Głogów 1993, wyd II - 1997.

Słownik nazw miejscowości Ziemi Głogowskiej. Polsko-niemiecki i niemiecko polski. Głogów 1994.

Zmiany nazw miejscowości powiatu głogowskiego po roku 1945. Głogów 1994Słownik życia gospodarczego Głogowa. (Komputerowy Bank Informacji TZG)

Jerzy i Andrzej Sadowscy: Kolegiata w Głogowie . Głogów 1987

Jerzy i Andrzej Sadowscy. Głogowski Słownik Biograficzny (Komputerowy Bank Informacji TZG)

Jerzy Sadowski otrzymał kilka odznaczeń m.in.: Krzyż Kawalerski Odrodzenia Polski, Odznakę Zasłużonego Działacza Kultury Min. Kultury i Sztuki, Tytuł Honorowego Obywatela Głogowa i Medal za zasługi dla woj. legnickiego.

Zmarł 15 kwietnia 2003r.

 do góry